Porsuk Çayı kıyısında, güneşli bir günde çocuklarıyla gezintiye çıkan birçok aile vardı. Kimi piknik yapıyor, kimi sadece hava almak için dolaşıyordu etrafta. Akan su insana huzur veriyor, ağaçlar baharı müjdeliyordu. 

Bahara ve insanlara eşlik eden hayvanlar da vardı etrafta. İnsanlara yaklaşıp onlardan ilgi ve birazcık da olsa yiyecek bir şeyler bekliyorlardı bu sahipsiz canlılar.

Bazı insanlar korkuyor uzaklaştırıyordu onların yanından. Bazıları onlara şefkatle  yaklaşıp onları seviyor, kimisi de açlıktan bir deri bir kemik kalmış bu canlara yiyecek bir şeyler verip onların midelerini bayram ettiriyordu.

Hele öyle bir aile vardı ki arabalarında her zaman bulundurdukları mamalarla ellerinden gelse bütün sokak hayvanlarını beslemek isterlerdi. Ailenin küçük kızı Ayşe, hem sonsuz şefkati hem de verdiği mamalarla, birden bire hayvanların ilgi odağı olmuştu.

Hayvanlara yardım etmeyi çok seviyorum...

-Haklısın kızım. Zaten yeteri kadar besleniyor olsalar bu kadar aç ve zayıf görünmezlerdi. Üstelik sayıları da hiç az değil. Keşke herkes, dünyanın sadece bize ait olmadığını hatırlasa.

-Baba, biz şu an bu hayvanları besledik, karınları doydu. Ama ya sonra? Onlardan rahatsız olan, hatta korkan bunca insan varken onları kim besleyecek?

Ayşe o an mutluydu ama içini kemiren bir düşünceyi de babasıyla paylaşmadan edemedi:

Hem Ayşe ve babası hem de onları dikkatle dinleyen annesi, oluşan derin sessizlik içinde aynı şeyi düşünmeye başladılar. Acaba bütün bu aç ve sahipsiz sokak hayvanları için yanlarında getirdikleri mamaları vermekten başka ne yapabilirlerdi?!..

?

?

Ayşe, mama yiyen köpekleri izlerken bir taraftan da ne yapabilirim diye derin düşüncelere dalmıştı ki bir an köpeğin konuşmasıyla irkildi:

Köpek: 

-Ben Karabaş, insanlar bizden korkuyor oysa biz onlara zarar vermeyiz. Biz Allah'ın sessiz kullarıyız, biraz sevgi ve vicdan istiyoruz. 

O sırada  annesinin 'gidiyoruz,' demesiyle derin düşüncelerden uyandı. Köpek onunla gerçekten konuşmuştu. Ayşe kararlıydı, hepsi için tek başına bir şey yapamazdı ama en azından ses getiricek farkındalık oluşturucak bir şeyler yapmalı ve bütün sokakların yuva olmasını sağlamalıydı.

Bir şeyler yapmalıyım, ama ne?