Физиката е  природна наука која ги изучува општите и фундаментални закономерности кои ја определуваат градбата и еволуцијата на материјалниот свет. Физиката е егзактна наука т.е се занимава со пронаоѓањето на количествен опис на природните појави. Физиката се основа на теории кои даваат јасни и мерливи предвидувања.  Теоретската и експерименталната физика се тесно поврзани и за изучувањето на природните појави овие две активности се од еднаква важност.

Значењето на физиката во современиот свет е огромно. Новите нејзини идеи и достигнувања водат до развиток на другите науки и до нови научни откритија, кои од своја страна наоѓаат примена во техниката и промисленоста. На пример, истражувањата во областа на електромагнетизмот водат до појавата на телефонот, електромоторот, возовите кои се движат со помош на махнетни сили (магнетнолебдечки); откритијата во областа на термодинамиката ја прават можна изградбата на автомобилот, додека развитокот на радиоелектрониката доведува до појавата на компјутерите.

ИСТОРИЈА НА ФИЗИКАТА

За првпат поимот физика е користен од древногрчкиот филозоф Аристотел во IV век п.н.е. Физиката е една од најстарите области на знаењето.

Експерименталната физика започнала со експериментите во статиката од страна на средновековните исламски физичари како ел-Бируни и ел-Хасан.

Како резултат на научната револуција од XVI-XVII век физиката се осамостојува како посебна наука. Класичната физика станала посебна наука кога научниците започнале да користат експериментални и квантитативни методи со кои откриле тоа што денес е познато како закони во физиката. Кеплер, Галилео и Њутн откриле различни закони за движењето. За време на индустриската револуција како што се зголемувала потребата за енергија, довело до откривање на нови закони во термодинамиката, хемијата и електромагнетизмот.

Модерната физика започнува со работата на Ајнштајн за релативитетот и квантната механика.

ТЕОРИЈА ЗА РЕАЛТИВНОСТА

Теорија за релативноста е теорија во физиката која впрочем опфаќа две теории од Алберт Ајнштајн: специјалната и општата теорија. Основните цели на теоријата за релативноста се:

ПОДЕЛБА НА ФИЗИКАТА

Физиката е мошне обемна наука која првобитно ги опфаќала сите денешни природни науки. Иако од неа се издвоени одделни науки, таа сѐ уште не губи во својата опширност. Од оваа причина физиката е поделена на повеќе физички субдисциплини:

- механика;

- атомска физика;

- молекуларна физика;

- термодинамика;

- квантна механика;

- нуклеарна физика;

-оптика;

-квантна оптика;

МЕХАНИКА

Механика е област од физиката која се занимава со однесувањето на физичките тела кога се изложени на сили или поместувања и последователните ефекти на телата во нивната средина.

Научната дисциплина води потелко од Древна Грција со записите на Аристотел и Арихмед. Механиката е гранка на класичната физика која се занимава со честички кои се во мирување или се движат со брзини значајно помали од онаа од брзината на светлината. Исто така може да се дефинира како гранка од науката која се занимава со движењето и силите кои дејствуваат на телата.

АТОМСКА ФИЗИКА

Атомската физика е област на физиката која ги проучува атомите како изолиран систем од електрони и атомско јадро. Таа првенствено се занимава со распоредот на електорните околу јадрото и процесите со кои овие позиции се менуваат.Имено се состои од јони , неутрални атоми и , освен ако не е поинаку наведено , може да се претпостави дека терминот атом 

Како и со многу научни полиња , строгото разграничување може да биде високо измислено  и атомска физика често се разгледува во поширокиот контекст на атомската, молекуларната и оптичката физика. Физичарските  истражувачки групи обично се толку класифицирани.

МОЛЕКУЛАРНА ФИЗИКА

Молекуларна физика е изучување на физичките својства на молекулите, хемиските врски помеѓу атомите , како и на молекуларната динамика. Оваа област е тесно поврзана со атомската физика и во голема мера се поклопува со теориската хемија, физичката хемија и хемиската физика.

Во прилог на електронските побудувачки состојби, кои се познати од атомите, молекулите покажуваат ротациони и вибрациони режими чии енергетски нивоа се квантувани. 

Еден важен аспект на молекуларната физика е дека од суштинско значење за атомска орбитална теорија во областа на атомска физика која се проширува до молекуларната орбитална теорија.