This book was created and published on StoryJumper™

©2010 StoryJumper, Inc.   All rights reserved.

Publish your own children's book: 

www.storyjumper.com

     Ayşe ile Fatma ikinci sınıfa giden iki 

arkadaştır. Aynı mahallede doğup büyüdükleri 

için her şeyi birlikte yapmayı seviyorlardı. Okulda 

bile aynı sıraya otururlar, tenefüslerde sadece 

ikisi birlikte oynardı.

    Ayşe ve Fatma her zamanki gibi bugünde sınıfta 

yanyana oturmuşlardı. Bugün günlerden Cumaydı. 

Bütün öğrenciler bugün cuma ve iki gün tatil diye çok 

seviniyordu. Ayşe ve Fatma da   çok mutluydu. Bunun 

için Ayşe kendini tutamayıp; " Bugün Cuma " diye 

bağırdı.  

      Zil çaldıktan sonra bütün öğrenciler okulun önünde sıra oldular. 

Fatma sıradayken babasının okula geldiğini farketti. 

     Fatma tören bittikten sonra " Babaaaa! " diye bağırdı. Babasını 

gördüğüne çok sevinmişti.                                                                                               

Babası da Fatma'ya:

- Kızım gel buraya anneannene gideceğiz, dedi.

   Fatma anneannesini çok 

seviyordu. Haftasonu orada 

olacağı için çok mutlu 

olmuştu. Mutlu bir şekilde 

pazartesi görüşürüz Ayşe, 

dedi ve arabaya bindi. 

      Ayşe, Fatma giderken arkasından bakakaldı. Çünkü Fatma gittiği 

için çok üzgündü. Haftasonu oyun oynayacağı bir arkadaşı yoktu. 

Ayşe sadece Fatma ile oyun oynamayı seviyordu. Üzgün bir şekilde 

evine doğru yürümeye başladı.Ayşe eve giderken sürekli haftasonu 

oyun oynayamayacağını düşünerek üzülüyordu.

    Ayşe eve geldiğinde annesi onun en sevdiği kurabiyelerden 

yapmıştı. Ayşe bu kurabiyeleri görünce çok sevinirdi. Ama hâlâ Fatma 

gittiği için çok üzgündü. 

Annesi Ayşe'ye:

- Ayşe hadi gel kızım. Senin için kurabiye yaptım. Yanına da meyve 

suyu sıktım. Elini yıka ve karnını doyur, dedi.

Ayşe :

- Hayır anne ben tokum, diye annesine bağırdı. 

Ayşe'nin annesi kızının neden kendisine bağırdığını anlamamıştı.

 Ayşe'ye " Neden bağırdın kızım " dedi. 

Ayşe tekrar bağırarak :

- Yok bir şey anne odama çıkıyorum, dedi ve odasına çıktı.

     Ayşe'nin annesi böyle bir durumla ilk kez karşılaşmıştı. Ayşe 

annesine hiç bağırmazdı. Bağırsada hemen özür dilerdi. Ayşe odasına 

çıktığında hep Fatma'yı düşündü. Acaba şimdi ne yapıyor, diye 

düşünüyordu.

     Ayşe kapının zili çalınca hemen merdivenden aşağı indi. Gelen 

Fatma olmalı dedi. Aşağı inmeden kapıda sınıfındaki Ahmet'i gördü. 

Buna çok üzülmüştü. Biraz sonra tekrar kapının zili çaldı. Bu sefer 

Ayşe odasından çıkmadı. Nede olsa Fatma değil diye düşündü. Annesi 

kapıyı açtığında " Hoşgeldiniz Fatma "dedi.

       Ayşe koşa koşa merdivenlerden aşağı indi. Fatma gelmiş. Çok 

mutluyum diyordu. Kapıdan içeri girdi. Karşısında oturan Ahmet ve 

Aslı idi. Aslının annesinin adı da Fatmaydı. Ayşe tekrar çok üzülmüştü.

          Ayşe üzgün bir şekilde odaya girdi ve hep annesinin yanında 

oturdu. Ahmet ve Aslı, Ayşe'yi oyun oynamak için çağırdılar. Ama 

Ayşe, oyun oynamak istemiyorum, diye cevap verdi. Fakat bütün 

gece oyun oynayan Aslı ile Ahmet'i izledi. Kendi kendine oyun 

oynarlarken ne kadar da mutlular diyordu .

   Ayşe misafirler gittikten hemen sonra odasına çıkıp uyudu. Annesi 

kızının neden böyle davrandığını anlayamamıştı. Ayşe'nin ailesi 

Ayşe'nin mutlu olması için Cumartesi günü köye gitmeye karar verdi. 

Çünkü Ayşe köyü çok seviyordu.

Köye gideceklerini Ayşe'ye söylediklerinde Ayşe:

- Tabiki de giderim baba, dedi.

Sabah erkenden yola çıktılar. Köye geldiklerinde Ayşe'nin dedesi 

ve babaannesi çok mutlu oldular. Hep birlikte toplanıp pikniğe 

gittiler.

           Piknik alanının çevresindeki çocuklar top oynuyordu. Topları 

Ayşe'nin ayağının yanına düştü. Ayşe topu çocuklara fırlattığında 

çocuklardan birisi:

- Bizimle oynamak ister misin? Zaten bir kişi eksiğiz, dedi.

Ayşe:

- Siz benim arkadaşım değilsiniz ki. Sizinle oynayamam, dedi.

Ayşe'nin annesi ve babası:

-  Neden arkadaşım değilsiniz diyorsun. Onlarda senin arkadaşın 

olabilir. Eğer oynamak istiyorsan oynayabilirsin. İzin veriyoruz, dedi.

Ayşe:

-   Peki babacığım ve anneciğim dedi ve çocukların yanına gitti. 

Merhaba. Size bağırdığım için özür dilerim, dedi ve Sizinle oynayabilir 

miyim, diye sordu.

Çocuklardan birisi:

-Tabiki de oynayabilirsin. Erkan'ın grubuna geç oyuna başlayalım, dedi.

Ayşe:

-Hayır ben erkeklerin olduğu grupta oynamam, dedi.

Emre de :

- Ama her iki tarafta da erkek var, dedi.

Ayşe:

- O zaman kızlara erkekler oynayalım, dedi.

        Çoculardan birisi, tamam olur farketmez , dedi ve oyuna 

başladılar. Oyun oynanırken Ayşe hariç hepsi çok mutluydu. Çünkü 

Ayşe sürekli keşke Fatma burada olsaydı diye düşünüyordu.

    Çocuklar karınları acıkınca hemen yemek yemeye gittiler. Yemekten 

sonra çocuklar tekrar toplanıp çiçek toplamaya gittiler. Ayşe de annesi 

çiçekleri sevdiği için diğer çocuklarla çiçek toplamaya gitti.

    Çocuklar çiçek toplarken şarkı söylemeye başladılar. Ayşe bu şarkıyı 

biliyordu. Fakat içinden söylüyordu.

         Bütün çocuklar en fazla çiçeği toplamak için koşuyordu. 

Çocuklardan birisi koşarken birden yere düştü. Bütün çocuklar ona 

gülmeye başladı. Ayşe de kendini tutamayıp gülmeye başladı. 

       Daha sonra bütün çocuklar birbirlerini yeşil çimenlerin üzerine 

yatırdı. Ayşe de bu oyuna katıldı. Yatan herkes bulutlardan resim 

oluşturuyordu. En hızlı resim oluşturan kazanacaktı. Ayşe:

- Bakın şu bulut bir kelebeğe benziyor, dedi.

     Arkadaşları baktığında o gerçek bir kelebek dediler. Çiçek toplamayı 

bırakıp kelebeği kovalamaya başladılar. Kelebek durmadan uçuyor 

çocuklarda durmadan peşinden koşuyorlardı. 

       Kelebeğin peşinden gittikleri yer o kadar güzeldi ki bir sürü hayvan 

etraftaydı. Çocuklar da bir yerde durup onları izlediler.  

    Hava kararmadan piknik alanına gitmek için geri dönmeye karar 

verdiler. Ormanın içinden koşarak piknik alanına geri geldiler. Fakat 

çocuklar birbirinden ayrılacağı için çok üzülüyordu. Bunun için de 

yarın sabah buluşup oynamak için sözleştiler. Ayşe arabalarına binip 

eve doğru giderken arkadaşları ona el sallayarak " Yarın görüşürüz Ayşe 

" diye bağırıyorlardı.

      Ayşe eve geldiğinde hemen kıyafetlerini değiştirip babaannesinin 

mutfağındaki şekerlerin yanına gitti. Babaannesi çocuklar için 

vereceği şekerleri hep aynı yere koyardı. Bir tane şeker alıp dışarı 

çıktı. Bugün yaptığı her şeyi ailesine anlatmaya başladı. Bütün herkes 

Ayşe'yi çok dikkatli dinliyordu. Anlatacakları bittikten 

sonra Ayşe herkese , iyi geceler,

dedi ve yatmaya gitti.

You've previewed 23 of 35 pages.

To read more: