Σοφία Μαρία

Τζούλια

Χρήστος

Παναγιώτης

Ραϊσα

                        Οι συγγραφείς

Ευδοκία

Μελίνα Μ.

ΜελίναΛ.

Εμμανουέλα

Στέργιος

Σακελλάρης

Οι φίλοι του Γαύρου

Εκείνο αμέσως ήρθε και άρχισαν να παίζουν όλοι μαζί. Μετά από λίγο το Δελφίνι είπε:

-Τι λέτε παιδιά; Ας φωνάξουμε και τους άλλους μαζί μας.

-Ποιους; ρώτησαν το Ξιφιάκι και ο Γαύρος.

-Εννοώ τα Σαρδελάκια, τις Χελωνίτσες, τις Φώκιες...

-Τέλεια ιδέα! Νομίζω ότι θα είναι πολύ ωραία!

-Πάμε στον κήπο του σχολείου και να τους πούμε να έρθουν.

-Ωχ! χτύπησε το κουδούνι.

-Δεν πειράζει, θα πάμε στο άλλο διάλειμμα.

Έτσι ξεκίνησε το μάθημα...

"Χτυπάει το κουδούνι σε λίγη ώρα", είπε η δασκάλα.

Όλοι έτρεξαν έξω. Οι τρεις φίλοι έτρεξαν στον κήπο του σχολείου και είπαν στους συμμαθητές:

-Ζαργανάκι, έλα μαζί μας να παίξουμε! Σουπιά και Χελώνα, ελάτε να παίξετε στον κήπο του σχολείου μας!

Έτσι τους φώναξαν όλους και άρχισαν να παίζουν.

Σοφία Μαρία

Το Γαυράκι

Εκείνο αμέσως δέχτηκε και το πήραν μαζί τους. Το Γαυράκι ήταν χαρούμενο, αλλά οι γονείς του μικρού Ξιφία δεν τον άφηναν να παίξει, γιατί έλεγαν ότι το Γαυράκι είναι φτωχό. Το ίδιο θέμα είχαν και άλλοι γονείς, αν και τα παιδιά τους ήθελαν να παίξουν με το γαυράκι. Εκείνο όμως ήθελε να πάει στην παλιά του γειτονιά, που δεν είχε Καρχαρίες και άλλα επικίνδυνα ζώα κι ας μην έπαιζε. Το Γαυράκι, η Γόπα, η Χελώνα, η Φώκια, ο Ξιφίας, η Σουπιά. ο Ροφός και άλλα πολλά ψάρια ήταν λυπημένα, αλλά πιο πολύ το Γαυράκι. 

Έπαιζαν στο σχολείο κρυφά από τους γονείς τους. Το γαυράκι εκείνες τις μέρες περνούσε όμορφα, αλλά τις άλλες, όχι.

Ευδοκία

Το Γαυράκι που φοβόταν

Εκείνο αμέσως συμφώνησε και είπε: "Συμφωνώ Ξιφιάκι". Το Ξιφιάκι φώναξε και τα άλλα ψάρια για να παίξουν όλοι μαζί στην αυλή του σχολείου. Παίξανε τρεις ώρες. Έφτιαξαν μια πολύ μεγάλη παρέα. 

Μετά πήγαν να κάνουν μάθημα. Έμαθαν τους αριθμούς από το ένα μέχρι το δέκα και έμαθαν την άλφαβήτα. 

Την επόμενη μέρα το Γαυράκι δεν ήθελε να πάει σχολείο, γιατί φοβόταν ότι θα το κοροιδεύουν. Οι γονείς του του είπαν να πάει και να μην φοβάται τίποτα. 

Το Γαυράκι πήγε, αλλά δεν ήταν όπως νόμιζε και με το που μπήκε στο σχολείο, όλοι του έλεγαν: "Έλα να παίξουμε!", όπως χθες και είπε: ¨"Ναι!"

Μελίνα Μ.

Οι φίλοι είναι σημαντικοί

Εκείνο αμέσως πήρε το Γαυράκι στην παρέα του. Όλοι παραξενεύτηκαν στην αρχή, αλλά μετά έγιναν φίλοι. Το μόνο πρόβλημα ήταν οι γονείς των παιδιών. Συνέχεια έλεγαν στα παιδιά τους, πως δεν πρέπει να παίζουν μαζί και σιγά σιγά άρχισαν να μην του κάνουν πολλή παρέα. Δηλαδή στο μάθημα, όταν άλλαζαν θέσεις, κανένας δεν ήθελε να κάτσει μαζί του και ένιωθε σαν να μην ήτανε φίλοι του ποτέ.

Ο μόνος φίλος που του έκανε παρέα ήταν το Ξιφιάκι. Παίζανε μαζί ψαροκυνηγητό  και άλλα παιχνίδια. Οι γονείς του μικρού Ξιφία κατάλαβαν πως δεν είναι ωραίο να αφήνουν ένα παιδί μόνο του. Οι άλλοι γονείς κατάλαβαν μετά το λάθος τους και είπαν στα παιδιά τους να μην αφήνουν τα άλλα παιδιά μόνα τους στο σχολείο. Ο Γαύρος ήταν ευτυχισμένος πια στην καινούρια του γειτονιά.

     Μελίνα Λ.

Το Γαυράκι πάει σχολείο

Εκείνο αμέσως ήρθε και καλωσόρισε το Γαυράκι. Όμως όταν ο Καρχαρίας, η Σαρδέλα, η Σουπιά, Ο Ροφός, Η Δελφίνα και η κυρία Ξιφίας περνούσαν από κει, τον είδαν και θύμωσαν. Δεν θύμωσε μόνο η Δελφίνα. "Τι κάνει εκεί το Ξιφιάκι μου" ψιθύρισε θυμωμένη η κυρία Ξιφίας. "και τικάνει εκεί με το δελφινάκι σου;" ρώτησε η Σουπιά τη Δελφίνα. "Εντάξει, το Δελφινάκι σου να παίξει μαζί του, το Ξιφιάκι μου, όμως όχι" είπε η Κυρία Ξιφίας. Μετά από μια ώρα, όταν πήγαν για διάλειμμα, ήρθε και το Καρχαριάκι. Όμως το Καρχαριάκι κορόιδευε το Γαυράκι, εκείνο στενοχωρήθηκε και πήγε σε ένα μέρος στην αυλή που ήταν πιο ήσυχο. Μετά από τρεις ώρες, όταν σχολούσαν, η Σαρδέλα τον είδε, όμως δεν του έκανε κάτι,, επειδή ήρθαν ο μπαμπάς και η μαμά του. Την άλλλη μέρα ο Καρχαρίας, η κυρία Ξιφίας, η Σουπιά, Ο Ροφός και η Σαρδέλα είπαν στα παιδιά τους να μην κάνουν παρέα το Γαυράκι. μετά, πριν πάνε σχολείο τα παιδιά, η Σουπιά είπε στη γαρίδα, στον Αχινό, στο Μπαρμπούνι και στον Σπάρο να πούνε στα παιδιά τους να μην κάνουν παρέα στο γαυράκι. 

Τότε, όταν τα παιδιά πήγαν σχολείο, δεν μιλούσαν στο γαυράκι και το κορόιδευαν. Μόνο το Δελφίνι έπαιζε μαζί του. Έτσι γινόταν κάθε μέρα. Μετά από έναν μήνα ήθελαν να παίξουν μαζι τους, επειδή δεν έπαιζαν μαζί τους. Όμως, μια μέρα είπαν συγγνώμη και τους συγχώρησε. Τότε έπαιζαν πάντα μαζί και μια μέρα, όταν σχολούσαν έγιναν φίλοι και οι μεγάλοι και τότε έζησαν όλοι ευτυχισμένοι και χαρούμενοι.

 Τζούλια

Το ψαροσχολείο

Και εκείνο, αμέσως μαζί με τον Γαύρο, πήγαν στο σχολείο και χτύπησε το κουδούνι. Πρώτη ώρα είχαν Γλώσσα. Το δελφίνι έβλεπε από το παράθυρο ότι πετούσαν χαρτάκια στο Γαυράκι. Στο διάλειμμα το είπαν στην κυρία Φώκια. Της είπαν ότι δεν ήταν σωστό να το κοροϊδεύουν και να του πετάνε χαρτάκια. Η κυρία τιμώρησε τα άλλα ψαράκια.

Μια μέρα, ένα διαφορετικό πλασματάκι ήρθε. Το έλεγαν Αχινό. Ήταν κι αυτός λυπημένος, γιατί τον κορόιδευαν. Οι δυο τους έγιναν φίλοι. 

Εμμανουέλα