Niedawno przeczytałem książkę pod tytułem „Mały Książę” autorstwa Antonine de Saint-Exupéry, a właściwie Antoine Marie Jean-Baptiste Roger de Saint-Exupéry. Autor urodził się 29 czerwca 1900 roku, natomiast zmarł 31 lipca 1944 roku. Był francuskim pilotem, pisarzem, a także poetą. 

„Mały książę” jest szczególnym dziełem w jego twórczości, ponieważ to pierwsza książka, której nadał formę baśni, a na dodatek sam ją zilustrował. „Mały Książę” został wydany w 1943 roku w Nowym Jorku w wydawnictwie „Reynal & Hitchcock”.

Książka ta została przetłumaczona na ponad 300 języków, a sprzedanych zostało ponad 140 milionów egzemplarzy. Jest to książka łącząca kilka gatunków literackich: baśń, powiastka filozoficzna oraz przypowieść.

Z baśnią łączy „Małego Księcia” to, w jaki sposób jest w tej książce ukazany świat, a także to, jak łatwo główny bohater przekracza granice między tym, co realistyczne, a tym, co magiczne i niemożliwe. 

Dla baśni jest również charakterystyczny motyw wędrówki, który występuje w tej książce. Z powiastką filozoficzną za to łączy „Małego Księcia” to, iż w jego przygodach jest ukryty znacznie głębszy przekaz, znajdują się w nich na przykład refleksje na temat miłości, przyjaźni, samotności, życia i cierpienia.

Natomiast do przypowieści można tę książkę zaliczyć, ponieważ ukazuje ona sedno ludzkiej egzystencji oraz wzory postępowania w życiu.