Yazan

 'Değerlerimizle Geleceğiz' Proje Ekibi Öğretmenleri

  Kapak ve İç tasarım

Songül Demir Sümer

Resimleyen

'Değerlerimizle Geleceğiz' Proje Ekibi 

Bu hikaye 'Değerlerimizle Geleceğiz Projesi' kapsamında 'Ortak Hikaye Yazma' etkinliğimiz için öğretmenlerimizin kaleminden yazılmıştır.

             Okurken içinizi ısıtacak, iyilik, sevgi, yardımseverlik, empati gibi değerlerimizi  dile getiren hikayemizde, hayata  keyifli bir mola verip  hayal alemine sürükleneceksiniz. Biz hikayemizi yazarken çok keyif aldık. Umarım sizler  de okurken keyif alırsınız...

           Hikayemizde büyük emek veren ülkemizin farklı bölgelerinde görev yapan emektar öğretmenlerimize  katkılarından dolayı sonsuz teşekkürler.

HAYDİ , NE DURUYORSUN?

ÇEVİRELİM Mİ SAYFALARI?

Songül DEMİR SÜMER

           Elif ilkokula gidiyor ve okulunu çok seviyordu. Onun sevdiği bir diğer şey ise kolleksiyon yapmaktı. Renkli taşlar, yapraklar, kağıtlar biriktiriyordu. Her okul çıkışında eve gidene kadar yolda taşlar, yapraklar topluyor,   evde özel bir kutuya yerleştiriyordu.

Bir gün yine okul çıkışında renkli taşlar ararken sonbahar yaprakları arasında bir çıtırdı duydu.

           Çok heyecanlanmıştı. Eğilip baktığında küçük beyaz bir kuyruğun hareket ettiğini gördü. 

1.Bölüm

       O da ne o beyaz minik kuyruk küçük bir kediye aitmiş. Belli ki küçük kedicik annesini kaybetmiş ve onu ararken kaybolmuştu. Acı acı miyavlamasından Elif kediciğin acıktığını anlamıştı. Pamuk gibi bembeyaz tüyleri olan bu kediyi  Elif sahiplenmek istedi.

2.Bölüm

3.Bölüm

Ama ilk önce kediciğin karnını doyurmalıydı.Elif kediyi kucağına aldı  bir yandan kafasını okşuyor bir yandan da hırkasıyla kediciyi iyice sarmalamıştı. Kediciğin çok hoşuna gittiğini gördükçe Elif de çok mutlu oluyordu. Elif yolda yürürken  annesinin pamuk gibi kediyi görünce ne tepki vereceğini merak ediyordu...

Sevinir miydi acaba yoksa kızar mıydı...Ne ile karnını doyursa kedinin hoşuna giderdi?...Aklından bir sürü soru geçiyordu...

Elif kucağında minik, beyaz kedicikle evinin yolunu tuttu. Eve vardığında kapıyı açan annesine heyecanla olanları anlattı. Elif'in annesi sakince dinledikten sonra kediyi kucağına alarak sevdi ve kedinin boynundaki mavi kurdeleyi Elif'e gösterdi. Aslında kediciğin bir sahibinin olduğunu ve kaybolmuş olabileceğini anlattı. Sahibinin onu çok merak ettiğini ve her yerde kedisini arıyor olabileceğini söyledi.  Elif kedinin bir sahibi olduğunu duyunca ilk başta biraz üzülse de kendisini onun yerine koyduğunda ne kadar üzülmüş olabileceğini fark etti. Annesi ile birlikte pamuk kedinin sahibini nasıl bulabileceklerini düşünmeye başladılar..

4.Bölüm

Elif annesiyle birlikte kedicik için kayıp ilanları hazırladı. İlana minik ve sevimli kediyi Elif'in yolda bulduğunu ve sahibine teslim etmek istediklerini yazdılar. İlanı sokaklara, okul bahçelerine, parklara ve  ulaşabildikleri pek çok yere astılar. Aynı zamanda Elif'in babası da ilanı internetten yayınladı. Tüm bunlar olurken, Elif içinden kediciğin sahibinin hemen bulunmamasını diliyordu.

5.Bölüm