Çocukluğumda hatırladığım en güzel anım; bayramdan önce ailemle alışverişe giderdik. Yeni  giysiler ve ayakkabı alırdık. Annem arefe günü kardeşlerimle elimize kına yakardı. Uyumadan önce alınan bayramlıkları da başucumuza koyardı annem. Sabah erkenden uyanır, ellerimizdeki kınaları yıkardık. Sonra da bayramlık giysilerimizi giyip, bayram namazına gitmiş babamı karşılamak için koşa koşa caminin kapısının önüne giderdik. O bekleyiş o kadar heyecan ve mutluluk verirdi ki içimiz içimize sığmazdı. Camiden çıkan amcaların elini öperdik, onlar da bize harçlık verirler, sevincimize sevinç katarlardı. Bayramlarda çocuk olmak çok güzel... 

                                            Hicabiye Sürücü

                      Ümide-Güler Atsüren Anaokulu/Güneş Sınıfı Velisi

Geçmişe dönüp düşündüğümde; sokakta saatlerce oynadığımız saklambaç, yedi kiremit, yakan top, birdir bir, ip atlama, çelik çomak gibi oyunlar hatıramda canlanıyor. O kadar çok arkadaşımız vardı ve o kadar çok eğlenirdik ki annem akşam yemeği için çağırdığında gitmek istemez açlığımızı bile hissetmezdik. Sadece bir tane  bebeğimiz ya da bir tane arabamız vardı ama  onlarla kurduğumuz oyunlar bizi hayal dünyamızda çok uzak diyarlara götürürdü. O kadar çok yorulurduk ki bazen yemek masasında uykuya yenik düşerdik. Oyunla doymuş yüreklerimiz ışıldayan gözlerle bakan çocuklar yapardı bizleri...

                                                  Bahar Koraş

                          Ümide-Güler Atsüren Anaokulu/Güneş Sınıfı Velisi

Ben 5 yaşlarındaydım. Komşumuzun benden bir yaş büyük bir kızı vardı. Her gün onunla sokağa çıkar oynardık. Yaşca benden bir yaş büyüktü. Ben doğum günüm gelince bir yaş büyüyeceğim ve onun yaşına yetişeceğim diye  sevinirdim. Ama benim doğum günüm olur onun yaşı yine benden hep 1 yaş büyük olmaya devam ederdi,anlam veremezdim çocuk aklımla...Şimdi hatırladıkça gülerek anarım..

                  Müzeyyen Tahra

Konya Selçuklu Alaeddin İlkokulu 

           Anasınıfı D şubesi Velisi

Öğretmen: Çiğdem Erdem

Ben ilkokul 1.sınıfa giderken İstanbul'daydık. Ramazan aylarında Gülhane Parkında şenlikler olurdu. Ailecek bazı günler giderdik piknik şeklinde iftar yapardık. Çok güzel ağaçların olduğu kocaman bir yerdi. Ağaçların önünde durup kollarımı açar  kartal gibi poz verirdim. Bahçesinde küçük bir hayvanat bahçesi vardı. Oradaki hayvanları taklit ederdim. Bazen tiyatro gösterileri bile olur sihirbazlar gösteri yapardı.Üzerinden yıllar geçmiş olsa bile bende çok güzel bir ramazan ayı anısı olarak kalır.

                      Güleser Işık KARA

      Konya Selçuklu Alaeddin İlkokulu 

                 Anasınıfı D Şubesi Velisi

Öğretmen: Çiğdem Erdem

Çocukluğumun en güzel anısı ramazan ayı  biz ramazan ayında evde yanlız yemek yemezdik amcalar hallar teyzeler her gun biri çağrılır yada biz onlara giderdik benım cocuklugumda kış gününe denk gelir oruç yazdan babamın aldığı civcivleri beslenirdi Ramazan da yensin diye her davette biri kesilir annem sobanın üstüne koyar pişir tüm evi mis gibi tavuk kokusu sarardı ayrı tabak yok büyük büyük taslar tabaklar birer tane yada iki tane herkes onda yerdi. teknoloji yoktu bi TV bı radyo ama hayat güzeldi benım çocuklugumda ramazan  ayrı bir güzeldi.

Fatma K.DOĞAN

KONYA/ÇUMRA KARDELEN ANAOKULU

 A ŞUBESİ VELİSİ

Çocuk  iken bizde  bayramları  çok  severdik. Bayram  olmadan  alınan  elbise ve  baş  ucuna  konulup uyuma ve  bayram  günü  amcam 'ın  kızı  kuzenim  ile  şeker  toplamak çok  güzel di   Sabah  8 de  anlaşır  idik  şeker  toplamak  için. Bizi  göndermez  di  annem  gil  çok  erken  diye  biz  sabırsız  bekler  idik.

Fatma K.DOĞAN

KONYA/Çumra KARDELEN ANAOKULU

 A ŞUBESİ DİĞER VELİSİ

   Annem hep derdi "Anne olunca anlarsın" diye, ama umursamazdım. Gülüyorum şimdi kendime bu sözleri hatırlayınca. Meğer ne kadar da haklıymış. insan anne olunca daha iyi anlıyor annesinin yaşadığı, hissettiği o kocaman sevgiyi ve endişeyi.

    Doğumhanede o minik gözlü, minik elli bebeği yanağıma dokundurdukları o anı hayatım boyunca hiç unutmayacağım. Kokusu, sesi, bakışı, sıcaklığı o kadar güzeldi ki nasıl anlatırım bilmiyorum. Onunla ilk karşılaşmamızda duyduğum heyecan ve mutluluk bir yana düşündüğüm şey artık hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağıydı. Hayatımızda artık yeni biri vardı. Zor oldu anneliğe terfi etmek. Uykusuz geceler, iki saatte bir yaşanan emzirme seansları, geçmek bilmeyen gaz sancıları, minicik bedene minicik kıyafetleri giydirme savaşları. Ama sevgisi bambaşka, hiçbir sevgi gibi değil. 

    Büyüdükçe başka dertleri olacak ve bir daha bu zamanlarına asla dönemeyeceğiz. O yüzden her anı çok kıymetli benim için. 

 AYTEN ÇELİK DOĞU--KARDELEN ANAOKULU B ŞUBESİ VELİSİ

 İlk okula başladığım zaman; ramazan ayında ailem oruç tutmak için beni teşvik etmek istemişlerdi.Onun içinde tam gün oruç tutabilirsem karşılığında içinden oyuncak çıkan çikolatalardan kazanabilecektim.Fakat çok acıktığımı ve susadığımı söyleyip durdum.Bunun üzerine babam beni bir yürüyüşe çıkarmayı teklif etti.Böylece açlığımı ve susuzluğumu unutabieceğimi söyledi.Hemde yürüyüşün sonunda süpriz yumurtamı kendim alabilecektim.Yürüyüşün sonuna yaklaştığımızda marketin önünde çok heyecanlandığımı hatırlıyorum.Çikolata kaplı oyuncak mı alıp eve döndük .Kendimi hiç o kadar mutlu hissettiğimi hatırlamıyorum. Babamla yol boyunca ettiğim sohbet mi ve keyifli geçen zaman mı bilmem ama o günün tadı hala damağımda.

                               HÜMEYRA KARAKAYA 

                         Ü.G.A.ANAOKULU 5/D VELİSİ

Çocukluğumda çok hareketli bir yapım vardı.Kız çocuğu olmama rağmen ele avuca sığmazdım.Bir gün arkadaşımdan bisikletini ödünç aldım.Ailemin haberi olmadan köyden uzaklaşıp akşama kadar gezip,tozdum.Saati o kadar unutmuşum ki okunan akşam ezanı beni kendime getirdi.Evin yoluna girdiğimde annemi kapının önünde beni terlikle beklerken buldum.Annemin ben bir güzel döveceğini düşünürken bana sımsıkı sarıp ağlamaya başladı.Çok şaşırmıştım.Arkadaşımdan köyün dışına çıktığımı öğrenmesine rağmen geciktiğim için beni merak ettiğini ,aradığını söyledi .Annemin beni sevdiğini bilmeme rağmen o günkü sarılmasıyla bunu çok daha iyi anladım. Benim için unutulmaz bir an olmuştu.Beklide sopa yemediğim içind. :)) 

                                 GÜLESER YANPINAR

                          Ü.G.A.ANAOKULU 5/D VELİSİ

Bir gün sınıfta öğretmenimiz ders anlatıyordu. Bende sevdiğim bir arkadaşımla konuşuyordum o sırada. Öğretmenim beni  uyarmıştı, 'fatmacim derste arkasimizla konusmuyoruz ' diye. Bende biraz sustuktan sonra tekrar devam etmiştim arkadaşımla konuşmaya ve bunu birkaç kez tekrarladım. Öğretmenim artık iyice kızdığıni anlamıştım bana. Beni tahtaya çağırdı ve tahtayı beyaz tebeşirle boyadı. Bende öğretmenime bakıyorum tabi ne yapacak diye. Öğretmenim benim burnunu tahtaya sürttü yavaşça ve burnum beyaz tebeşir olmuştu. Sınıfa döndürüp gösterdi beni üstelik. Çok utanmıştım ve hatamı anlamıştım. Bu utanarak olmamaliydi bu ayrı konu. 

Ve eve gitme zili çalmıştı annem beni almaya gelmişti. Benim burnum hala beyazdi. En yakın arkadaşım Özlem hemen anneme anlatmıştı bu durumu ' bak Fatma'nın burnu beyaz  ' diye. Annemde o gün benimle konuşmuştu ' bir daha öğretmenin birşey anlatırken konuşma kızım ' diye. O günden sonra derste   gereksiz yere konuşmam bitmesede epey azalmıştı...

Fatma SONKUR

ALAEDDİN İLKOKULU ANASINIFI C ŞUBESİ

ÖĞRETMEN NAİLE TÜRKMEN

ÜMMÜGÜLSÜM BAKICI

ALAEDDİN İLKOKULU ANASINIFI C ŞUBESİ

ÖĞRETMEN: NAİLE TÜRKMEN

   Sene 2018 günlerden pazartesiydi. Hava çok rüzgarlıydı. Hatice dışarıda babaannesiyle oyun oynuyordu. Kediden korktuğu için kaçmaya başlamış, elini demir kapının aralığına koymuş. O anda şiddetli rüzgardan kapı kapanmış, Hatice'nin eli kapıya sıkışmıştı.  Hatice'nin bağırma sesini duyduğum anda korkup aşağıya indim. Eli kanlar içindeydi. Hemen hastaneye gittik. Konya'ya sevk ettiler. Gece saat 02.30 da çocuk plastik cerrahı ameliyat etti. Böyle kötü bir anımız oldu. Allah'ım bir daha göstermesin.

          ZAHİDE GÜLEÇ

KARDELEN ANAOKULU B ŞUBESİ VELİSİ