ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΠΡΟΜΑΧΩΝ ΠΕΛΛΑΣ

ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΝΕΑΣ ΣΑΝΤΑΣ ΚΙΛΚΙΣ

ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΣΚΟΤΙΝΑΣ ΠΙΕΡΙΑΣ

ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ 14ο ΣΤΑΥΡΟΥΠΟΛΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΩΝ ΑΝΔΡΕΑΔΗ

10ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΤΟΛΕΜΑΙΔΑΣ

Σύντομες ιστορίες παιδιών με αφορμή 

             μία φωτογραφία.

Με μεθοδολογικά εργαλεία τις ρουτίνες σκέψεις, τα παιδιά βλέπουν, σκέφτονται, αναρωτιούνται και δημιουργούν ιστορίες, που αποτελούν δείκτη κατάκτησης της μεταγνώσης του προγράμματος safe water skills.

Νηπιαγωγείο Προμάχων

Μία μέρα που ο καιρός ήταν καλός, δύο οικογένειες πήραν τα τροχόσπιτά τους και πήγαν στη θάλασσα. Τα παιδιά έπαιξαν στην αμμουδιά και ακούμπησαν στη θάλασσα, ενώ οι γονείς τους, ψάρεψαν και ετοίμασαν το φαγητό. Ο ένας μπαμπάς κάθισε στην καρέκλα και εκείνη έσπασε, επειδή ήταν παλιά και κουριασμένη. Τότε, νευρίασε πολύ και την πέταξε μέσα στη θάλασσα. Τί κρίμα που δεν ξέρεις, όπως εμείς, τι κακό κάνει στο περιβάλλον... 

Νηπιαγωγείο Προμάχων

Οι μαμάδες τηγάνισαν πατάτες, έκαναν σαλάτες και οι μπαμπάδες έψησαν τα ψάρια που ψάρεψαν. Ήταν πολύ νόστιμα... 

Όταν τελείωσαν το φαγητό, μάζεψαν τα πράγματά τους, τα έβαλαν στα τροχόσπιτα και έφυγαν, χωρίς να μαζέψουν το τσουβάλι που είχε μέσα τις πατάτες...

Τι κρίμα να μη ξέρουν όπως εμείς, τι κακό κάνουν στο περιβάλλον...,

Νηπιαγωγείο Σκοτίνας

Είναι Άνοιξη και έχει λιακάδα!

Πηγαίνουμε εκδρομή στη θάλασσα!

θα μείνουμε ώρες και θα παίξουμε στην αμμουδιά!

Η θάλασσα είναι ήρεμη και καθαρή...

Νηπιαγωγείο Σκοτίνας

Δίπλα είναι μια μεγάλη παρέα.

Μαζεύουν ξύλα και ψήνουν σουβλάκια.

Τρώνε ,πίνουν, φεύγουν.

Η παραλία τώρα είναι γεμάτη σκουπίδια.

Μακάρι να μάθουν όλοι να αγαπούν το περιβάλλον!!!

10ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΤΟΛΕΜΑΙΔΑΣ Ένα πρωινό μες τον ύπνο μου άκουγα γέλια και φωνές! Μόλις άνοιξα τα μάτια μου, είδα γύρω μου 2 μικρά παιδάκια που έπαιζαν με τα κουβαδάκια τους στην παραλία. Λίγο πιο πέρα πήρε η ματιά μου την μαμά τους και τον μπαμπά τους που έπιναν το πρωινό φραπέ τους στις ξαπλώστρες. Τότε σκέφτηκα στη στιγμή να δράσω.. 

Έπρεπε να κάνω αισθητή την παρουσία μου. Κινδύνευα να βρεθώ μέσα στη θάλασσα και σίγουρα θα κατέληγα στο στομάχι μιας θάλασσας χελώνας ή ενός δελφινιού προκαλώντας τον βίαιο θάνατό τους και δεν το ήθελα με τίποτε αυτό! Έτσι ζήτησα βοήθεια από τον θαλασσινό άγέρα να φυσήξει στο μέρος μου και να με μετακινήσεις για να ακούσω τα παιδιά που βρίσκονταν κοντά μου.

Τι ανακούφιση! Σε λίγα δευτερόλεπτα αισθάνθηκα ένα τρυφερό άγγιγμα από παιδικά χεράκια. Με πήραν και με έβαλαν στον κάδο ανακύκλωσης πλαστικών. Πόσο χάρηκα που τα μικρά παιδιά γνώριζαν που είναι η θέση μου! Τι κρίμα, που κάποιοι άνθρωποι δεν ξέρουν πόσο κακό κάνουν στο περιβάλλον!