3ο Δημοτικό Σχολείο Γαζίου

Δημοτικό Σχολείο Αγίας Νάπας

Ένα νερό κυρά Βαγγελιώ

ενά νερό κρύο νερό

κι από πούθε κατεβαίνει

Βαγγελιώ μου η παινεμένη

Από γκρεμνό κυρά Βαγγελιώ
από γκρεμνό γκρεμίζεται
σε περιβολάκι μπαίνει
Βαγγελιώ μου η παινεμένη

Ποτίζει δε- κυρά Βαγγελιώ
ποτίζει δέντρα και κλαδιά
λεμονιές και κυπαρίσια
σαν τα όμορφα κορίτσια

Ένα νερό κυρα Βαγγελιώ

Είναι στο σύννεφο, είναι μέσα στο πηγάδι
είναι στο χιόνι και στα φρούτα του Μαγιού
είναι στα μάτια, είναι στο ουράνιο τόξο
είναι στον πάγο, στον ατμό του τηγανιού.

Είναι στη λίμνη, είναι στη γη, είναι στο στόμα.
Ο άνθρωπος είναι νερό που περπατάει
και προχωράει απ’ του πλακούντα τα νερά
κι ως τα νερά του τελευταίου ιδρώτα πάει…

Το νερό είναι στοιχείο και στοιχειό…

Είδα πόλεις να βαδίζουν στο σκοτάδι
για να γεμίσουν τους κουβάδες τους με φως
είδα το Μόσταρ, είδα το Βελιγράδι
είδα τον Δούναβη να γέρνει τυφλός.

Ο Αξιός, ο Αχελώος και η Κερκίνη
είναι αιχμάλωτοι πολέμου στις τιμές
του χρηματιστηρίου και της βιομηχανίας
και θα ξερνάνε ομολογίες φριχτές.

Το νερό είναι στοιχείο και στοιχειό…

Μα όταν κάποτε θα υψωθεί η ευχή τους
θα πλημμυρίσουν τα νερά, να εκραγούν
θα πάρουν από`κει ψηλά όσα ζητήσαν
όσο νερό θα χρειαστεί να ξεπλυθούν.

Όποιος βρομίζει το νερό βρομίζει ο ίδιος
και λένε πως το παρατσούκλι του Θεού
κάποια μεγάλη φασαρία είναι εκεί πάνω
η “φασαρία των νερών στους ουρανούς’’.

Το νερό είναι στοιχείο και στοιχειό…

Δίκαια θα ξαφνιαστεί εκείνος που θ`ακούσει
δυνατά στου κάτω κόσμου τις οθόνες
την πρώτη ερώτηση ’’ποιον έχεις ξεδιψάσει’’;
Καθένας μας θα ζυγιστεί με σταγόνες

Το νερό είναι στοιχείο και στοιχειό

Είχα μια αγάπη, αχ καρδούλα μου,

που `μοιαζε συννεφάκι, συννεφούλα μου.

Σαν συννεφάκι φεύγει ξαναγυρνάει

μ’ αγαπά τη μια την άλλη με ξεχνάει.

Κι ένα βράδυ αχ καρδούλα μου διώχνω ξαφνικά τη συννεφούλα μου. 

Δεν αντέχω άλλο πια να με γελάει μ’ αγαπάει τη μια την άλλη με ξεχνάει.

Συννεφούλα, συννεφούλα να γυρίσεις σου ζητώ 

και τριγύρνα μ’ όσους θέλεις κάθε βράδυ.

Δεν αντέχω άλλο να `μαι μοναχόςμ’ αγαπάς τη μια κι ας με ξεχνάς την άλλη.

Συννεφούλα

Από του ουρανού την άκρη μια μικρή νεροσταγόνα μέσα από ένα συννεφάκι κύλησε κάτω στο χώμα.

Η μικρή η αδελφή της ,που ήταν λίγο ζωηρούλα έπεσε απ το συννεφάκι πάνω σε μια παπαρούνα.

Πότε πάνω πότε κάτω κύκλο οι σταγόνες κάνουν το ταξίδι δεν τελειώνει καλοκαίρια και χειμώνες.

Μια σταγόνα από το μπρίκι που βραζε νερό για τσάι δεν αντέχει άλλο τη ζέστη για τον ουρανό κινάει.

Ο Γιαννάκης στην μπανιέρα,πλένεται και τραγουδάει κι απ το φάλτσο μια σταγόνα στο σιφόνι μέσα πάει.

Πότε πάνω πότε κάτω κύκλο οι σταγόνες κάνουν το ταξίδι δεν τελειώνει καλοκαίρια και χειμώνες.

Μια σταγόνα άλλη τώρα από του ουρανού τα νέφη στριμωγμένη από τις άλλες σε ποτάμι πάει και πέφτει.

Ο κύκλος του νερού