Μια φορά και έναν καιρό ήταν τρία αδέλφια, ο Νικόλας, ο Αναστάσης και ο Πέτρος, που ζούσανε μαζί με τους γονείς τους, τον παππού και τη γιαγιά τους, στην άκρη του χωριού, κοντά στο δάσος!

παιδιά, πάμε να εξερευνήσουμε το δάσος;

Ναααιιι! πάμε στην καλύβα του θείου Νίκου;

πάμεεεεεε! 

Έτσι, τα παιδιά ξεκίνησαν για το δάσος! Ξαφνικά εκεί που περπατούσαν είδαν μια αλεπού, που προσπαθούσε να πιάσει μια κότα από το κοτέτσι της καλύβας δύο κυνηγών, του θείου Νίκου και του νονού του Αναστάση, τον Γιάννη.

Βοήθεια, βοήθεια, θείε Νίκο που είσαι?

Νονέέέέ, μια αλεπού, έλα γρήγοραααα!!!

Κάποιοι υλοτόμοι, που δούλευαν εκεί κοντά, άκουσαν τις φωνές των παιδιών και έτρεξαν γρήγορα, να δουν τι συμβαίνει! Η αλεπού, μόλις είδε τους ξυλοκόπους, εξαφανίστηκε τρέχοντας. Οι ξυλοκόποι που ήταν από το ίδιο χωριό, ευχαρίστησαν τα παιδιά, που έσωσαν τη κότα και τα κάλεσαν να τα κεράσουν κάτι. Εκεί, κάποιοι εργάτες υλοτόμοι, έκοβαν ξύλα και άλλοι φύτευαν δέντρα.

γιατί τα κόβετε τα δέντρα; 

για να κάνουμε σπίτια, έπιπλα και πολλά άλλα πράγματα 

Μα αν κόψετε τα δέντρα, θα πλημμυρίσει το χωριό και δεν θα έχουμε οξυγόνο

Ναι Πέτρο έχεις δίκαιο, γι' αυτό το λόγο οι ξυλοκόποι φυτεύουν δέντρα εδώ. Ελάτε να δείτε. Σε λίγα χρόνια τα δέντρα αυτά θα μεγαλώσουν. οι υλοτόμοι αγαπάμε το δάσος γιατί από αυτό ζούμε και το προστατεύουμε όσο μπορούμε. Αλλά για πείτε μου, εσείς γιατί είσαστε μόνοι σας στο δάσος;

Κοιτάξτε εκεί παιδιά, τι είναι εκείνα τα κουτιά;

Από πάνω πετάνε μέλισσες!!!

Ας ρωτήσουμε εκείνους τους κυρίους στο βάθος με τις περίεργες στολές!

Τα παιδιά πλησίασαν και τους ρώτησαν τι δουλειά κάνουν και γιατί φοράνε τη στολή...

Εμείς παιδιά είμαστε μελισσοκόμοι. Βάζουμε τα μελίσσια μας στο δάσος γιατί εδώ το μέλι γίνεται υπέροχο! Φροντίζουμε τις μέλισσες με αγάπη. Όταν θέλουμε να μαζέψουμε το μέλι τις ζαλίζουμε με το καπνιστήρι...με μεγάλη προσοχή...

Σεβόμαστε το δάσος και γι' αυτό βάζουμε τα μελίσσια σε ξέφωτο. Σεβόμαστε όμως και τις μέλισσες γιατί κάνουν σπουδαίο έργο. Βοηθούν στη διαιώνιση όλων των φυτικών ειδών!