Ben ağacım. Bir zamanlar değeri bilinen, önemsenen ama şimdilerde sadece yeşil bir cisimden ibaret görülen bir ağaç. Eskiden insanlar meyvelerimden yararlanabilmek için sıraya dizilir, ateş yakmak için kuru ve bana zarar veren dallarımı canımı yakmadan koparırlardı. Bana değer verir israf etmezlerdi değerli dallarımı. Hayvanlar oyuklarımı evleri olarak kullanırdı. Şimdilerde,  doğa ana ve insanlar için ne kadar önemli olduğum daha iyi bilinse de insanlar bana değer vermiyor, dallarımla yetinemeyip komple bedenimi ayırıyorlar köklerimden. Hayvanlar ev bulamıyor havanın önemli oksijen kaynağı olan ağaçlar birer birer azalıyor. İnsanlar ihtiyaçları için kestikleri ağaçlar kadar yeni ağaçdikmeli, nesli tükenmekte olan ağaç türlerini korumalı, hayvanlara ev ve insanlara nefes olmalı. Son  bu olsun istiyorum. Hem doğa hem de insanlar için bir istek...