Αλάτι ψιλό,αλάτι χοντρό

Τα παιδιά κάθονται σε κύκλο σταυροπόδι έχοντας τις 

παλάμες ανοιχτές πίσω τους.Ένα παιδί κάνει τη "μάνα" 

και γυρίζει γύρω τους, έξω από τον κύκλο κρατώντας 

ένα μαντίλι.

Τραγουδάει:"Αλάτι ψιλό, αλάτι χοντρό, έχασα τη μάνα 

μου και πάω να τη βρω.Παπούτσια δε μου πήρε να πάω 

στο χορό".

Κάποια στιγμή πετάει κρυφά το μαντίλι πίσω από κάποιο 

παιδί και συνεχίζει ώσπου να το καταλάβουν οι άλλοι. Το 

παιδί που έχει πια το μαντίλι κυνηγάει τη "μάνα".Αν την 

πιάσει, κάθεται στη θέση του πάλι και το παιχνίδι 

συνεχίζεται με την ίδια "μάνα".Αν δεν την πιάσει, γίνεται 

"μάνα" και το παιχνίδι ξαναρχίζει...

Από τη Νικολέτα Κ.

Τσέρκι-κρικηλασία

Πρόκειται για παιχνίδι που παιζόταν στην 

αρχαιότητα, αλλά και στη νεότερη εποχή.Τα 

παιδιά προσπαθούν κα κυλήσουν έναν τροχό-

στεφάνι από ξύλο ή μέταλλο-με τα χέρια ή 

χτυπώντας με ένα ξύλο.Περνούσαν μέσα το 

στεφάνι και σπρώχνοντάς το με αυτό, το 

έκαναν να κυλάει.Κερδίζει το παιδί που θα 

φτάσει πρώτο στο προκαθορισμένο σημείο.

Από τη Νικολέτα Κ.

Τσουβαλοδρομίες

Οι παίκτες μπαίνουν μέσα σε τσουβάλια που 

δένουν με κορδόνι ή σπάγκο γύρω από τη 

μέση τους.Όταν δοθεί το σύνθημα, κάνουν 

ό,τι μπορούν(τρέχουν-πηδούν-περπατούν 

στα τέσσερα-βαδίζουν σαν πιγκουίνοι),για 

να φτάσουν ως το τέρμα.

Όποιος τερματίσει πρώτος είναι ο νικητής.

Από τη Νικολέτα Κ.

Γυάλες - γυαλίζες-μπίλιες

Το έπαιζαν μόνο αγόρια.Είχαν πολλές 

μικρές "γυάλες" και μία μεγάλη.Έβαζαν στο 

κέντρο τη μεγάλη και προσπαθούσαν με τις 

μικρές να τη χτυπήσουν.

Από το Δημήτρη Γκ.

Τα αερόστατα

Τα παιδιά έφτιαχναν αερόστατα με λεπτές 

χρωματιστές κόλες χαρτιού, τις οποίες 

κολλούσαν πάνω σε καλάμια λυγισμένα για να 

πάρουν το σχήμα του κυλίνδρου.

Η κάτω πλευρά έμενε ανοιχτή.Έβαζαν ένα 

σύρμα λυγισμένο σε κυκλικό σχήμα στην κάτω 

ανοιχτή πλευρά.

Με ένα σχοινί κρεμούσαν ένα τενεκεδάκι από 

κάτω, μέσα στο οποίο   έβαζαν ένα στουπί 

βρεγμένο με πετρέλαιο και το άναβαν.

Άφηναν το αερόστατο να ανεβεί όσο πιο ψηλά 

μπορούσε.

Από την Παρασκευή Στ.

Κόκαλο-ξεκόκαλο

Αυτό το παιχνίδι παίζεται καλύτερα με πολλά παιδιά.

Κάποιος μετράει και μετά κυνηγάει τα άλλα παιδιά.

Αν προσπαθήσει να πιάσει κάποιο παιδί, αυτό πρέπει να 

πει "κόκαλο" και να μείνει ακίνητο, για να μην το 

πιάσει.

Μπορεί να ξανατρέξει μόνο αν το ακουμπήσει κάποιο 

άλλο παιδί και πει "ξεκόκαλο".

Αν μείνει μόνο ένα παιδί που έχει δικαίωμα να 

τρέξει,δεν μπορεί να πει "κόκαλο" και να 

ακινητοποιηθεί, αν πρώτα δεν ελευθερώσει κάποιο 

άλλο από τα παιδιά.

Όποιος πιαστεί τελικά θα είναι ο κυνηγός στον επόμενο 

γύρο...

Από τη Δήμητρα Κ.

Τυφλόμυγα

Παίζεται με 2 παιδιά και πάνω.Τα "βγάζουμε" για 

να δούμε ποιος θα τα φυλάει.Αυτός κλείνει τα μάτια 

του με ένα μαντίλι.Τα υπόλοιπα παιδιά σκορπίζονται 

και προσπαθεί να πιάσει κάποιο.Όποιο παιδί 

πιάσει, πρέπει να βρει πώς το λένε, δηλαδή ποιο 

είναι.

Αν το αναγνωρίσει, τότε αυτό γίνεται η τυφλόμυγα 

και το παιχνίδι συνεχίζεται... 

Από τη Δήμητρα Κ.

Κλουτσοτενεκές

Παίζεται σαν το κρυφτό, μόνο που στη μέση της αυλής 

υπάρχει ένας τενεκές στον οποίο βρίσκεται το παιδί τα 

φυλάει.

Τα παιδιά κρύβονται και εκείνο προσπαθεί να τα 

βρει.Μόλις ανακαλύψει κάποιο, τρέχει προς τον τενεκέ και 

πρέπει να τον πατήσει.Αλλά και το παιδί που 

ανακαλύφθηκε τρέχει προς τον τενεκέ και πρέπει να 

προλάβει να κλωτσήσει τον τενεκέ πριν ο άλλος τον 

πατήσει.Αν δεν προλάβει, μένει αιχμάλωτος και το παιχνίδι 

συνεχίζεται.Αν κάποιο παιδί κλωτσήσει τον τενεκέ,τότε 

ξελευθερώνει όλους τους αιχμάλωτους.

Από το Γρηγόρη Δ.

Κεραμιδάκια-τσίγκαλη

Τα παιδιά χωρίζονται σε 2 ομάδες.Στη μέση της 

αυλής βάζουν το ένα πάνω στο άλλο 7 κεραμιδάκια 

και κάνουν ένα πύργο.

Η μία ομάδα ρίχνει μία μικρή μπάλα και προσπαθεί 

να ρίξει τα κεραμιδάκια.Αν τα ρίξει,η άλλη ομάδα 

προσπαθεί να ξαναστήσει τον πύργο, ενώ 

παράλληλα η πρώτη ομάδα προσπαθεί να χτυπήσει 

με τη μπάλα τα παιδιά που στήνουν τα κεραμιδάκια.

Όποιον τον χτυπήσει η μπάλα, "καίγεται" και 

βγαίνει από το παιχνίδι.

Από το Σπύρο Μ.

Μήλα

Τα παιδιά βάζουν σημάδι 2 γραμμές αρκετά μακριά η 

μία από την άλλη. 2 από αυτά στέκουν απέξω, ένα σε 

κάθε γραμμή.Τα υπόλοιπα μπαίνουν μέσα στο χώρο. 

Το ένα από τα δύο παιδιά που είναι έξω ρίχνει την 

μπάλα προσπαθώντας να χτυπήσει κάποιο από τα 

παιδιά που είναι μέσα. Αν δε χτυπήσει κανένα, το άλλο 

παιδί από απέναντι πιάνει την μπάλα και γρήγορα, 

πριν προλάβουν ν' απομακρυνθούν οι παίχτες, τη 

ρίχνει πάνω τους.

Οι παίχτες που είναι μέσα προσπαθούν ν' αποφύγουν 

την μπαλιά.Απομακρύνονται από το παιδί που τη 

ρίχνει και μαζεύονται κοντά στο άλλο.

Όποιο παιδί χτυπηθεί από τη μπάλα, καίγεται και 

βγαίνει από το παιχνίδι.

Όποιο παιδί πιάσει την μπάλα κερδίζει ένα «μήλο», 

που ισοδυναμεί με μια «ζωή».

Αν ένα παιδί -που κατέχει ήδη ένα μήλο- χτυπηθεί από 

την μπάλα, μπορεί να παραμείνει, χάνοντας το μήλο. 

Όσα μήλα έχει ο παίχτης τόσες φορές μπορεί να 

γλιτώσει. Έχει   το δικαίωμα να χαρίσει το μήλο του σε 

κάποιον συμπαίχτη του.

Συνήθως ένα παιδί απομένει μέσα τελευταίο. Τότε   τα 

δυο παιδιά που είναι απέξω ρίχνουν συνολικά δέκα 

φορές την μπάλα για να το χτυπήσουν. Αν το 

πετύχουν, κερδίζουν, αν όχι κερδίζουν όλα τα παιδιά 

που ήταν μέσα.

                                                           Από το Χρήστο Γκ.

Το σχοινάκι

Παίζουν πολλά παιδιά μαζί.Δύο παιδιά κρατούν την άκρη 

ενός σχοινιού   και το φέρνουν γύρω γύρω.Ένα ή 

περισσότερα παιδιά είναι   μέσα και πηδούν πάνω από το 

σχοινί προσπαθώντας να το αποφύγουν. Όποιος πατήσει 

το σχοινί ή μπερδευτούν τα πόδια του σε αυτό, χάνει και 

βγαίνει έξω.

                                              Από το Χρήστο Γκ.

Γουρνούλες

Σκάβουμε γουρνούλες στο χώμα-όσες είναι και τα 

παιδιά.Κάθε παιδί έχει τη δική το γουρνούλα.Έχουν 

μία μικρή μπαλίτσα και τη ρίχνουν προς τις 

γουρνούλες. Κάθε φορά που μπαίνει σε μία 

γουρνούλα, ο παίκτης παίρνει 1 "ψείρα".Εκείνος που 

θα μαζέψει πρώτος 3 "ψείρες",βγαίνει από το παιχνίδι 

και οι άλλ.οι συνεχίζουν ώσπου να μείνει μόνο ένας. 

Αυτός θα είναι ο νικητής του παιχνιδιού.

                                         Από τη Μαρία Ζ.

Τσιλίκα

Κόβανε μία βέργα περίπου ένα μέτρο- που την 

έλεγαν τσιλίκα-και μία άλλη πιο μικρή.Με την 

"τσιλίκα"χτυπούσαν το άλλο ξύλο και 

προσπαθούσαν να το στείλουν μακριά.Κέρδιζε 

αυτός που θα το έστελνε πιο μακριά.

                                                Από τη Ντενίσα Τζ.