Biri var idi, biri yox idi, böyük bir meşə var idi. Bu meşə çox gözəl idi. Burada min cür ağac, şirin meyvələr, oynaq ceyranlar və quşların nəğmələri vardı. Meşədə ən maraqlı yer isə "Göbələk Sarayı" adlanan kiçik bir ərazi idi. Burada yerin altında yaşayan kiçik Göbələk Şahzadəsi Möcüzə yaşayırdı.

Möcüzə çox mehriban idi və hər səhər erkəndən durub bütün meşəni gəzərdi. Meşədəki heyvanlara və bitkilərə qulluq edər, onların qayğısına qalardı. Bir gün Möcüzə meşənin dərinliyində çox qəribə bir işarə gördü. Bu işarə bir ağacın gövdəsinə cızılmışdı: "Kim sirri tapsa, meşənin qoruyucusu olacaq!"

Möcüzə çox maraqlandı və dostlarını çağırdı. Meşənin ən ağıllı sakinləri - Tülkü Bala, Tısbağa Nənə və Qarğa Qara - onunla birgə sirri axtarmağa başladılar.

lk olaraq onlar meşənin ən qədim ağacına getdilər. Bu ağac çox qoca idi və onun yarpaqları həmişə yaşıl qalırdı. Ağac dedi:

Dostlar dərhal yola düşdülər. Onlar yol boyu çox maneələrlə qarşılaşdılar: bir dəfə kiçik bir axını keçməli oldular, bir dəfə də böyük bir çinarın kölgəsində gizlənən ilanlardan qorunmalı oldular. Amma dostluqları və bir-birinə inamları onları qorudu.