Μια φορά κι έναν καιρό σε μια όμορφη πόλη ζούσε η μικρή Νεφέλη. Η οποία αγαπούσε την πόλη της γιατί ήταν γεμάτη με λουλούδια και πράσινα δέντρα.

Η Νεφέλη αγαπούσε να παίζει στο πάρκο. Όμως μόλις έφθασε είδε κάτι παράξενο. Το πάρκο δεν ήταν πλέον καθαρό. Ήταν γεμάτο σκουπίδια.

 «Γιώργο τι έγινε εδώ; Κλαούντια είδες ποιος το έκανε αυτό στο πάρκο μας;»

 «Όχι δεν ξέρω τι έγινε!!»

 «Δεν είδα κάποιον εδώ!!»

 «Χα χα!! Είναι πολύ αστείο!!»

 «Ωχ!! Τι έγινε τι με βρήκε στο κεφάλι!!»

 «Δεν είναι σωστό αυτό που έκανες!!»

 «Σταμάτη γιατί το έκανες αυτό: Η Νεφέλη πόνεσε!!»

«Είναι ήδη πολύ βρώμικο το πάρκο μας!!Γιατί ρίχνεις κι άλλα σκουπίδια;»

«Πρέπει να μας βοηθήσεις να καθαρίσουμε το πάρκο μας!!»

«Έχουν δίκιο τα κορίτσια!»

 «Το πάρκο είναι μεγάλο, λίγα σκουπίδια δεν κάνουν διαφορά!»

«Ποια είσαι εσυ;»

Από το πουθενά, ξεκίνησε ένας ανεμοστρόβιλος και εμφανίστηκε μια νεράιδα!!

 «Είμαι η Ανακυκλένια, η Νεράιδα της Ανακύκλωσης, και ήρθα να σας δείξω κάτι πολύ σημαντικό! Ελάτε πάμε!»

«Νεράιδα;»

«Ωχχχχ!»

Με ένα μαγικό τίναγμα του ραβδιού της, ένας ανεμοστρόβιλος τους μετέφερε σε μια βρώμικη παραλία. Ένα ψάρι είχε μπλεχτεί σε μια πλαστική σακούλα!

«Βλέπεις; Τα σκουπίδια που πετάμε κάτω, ο άνεμος τα παρασύρει μέχρι τις θάλασσες, κάνοντας κακό στα ζώα»

Μετά ο ανεμοστρόβιλος τους μετέφερε σε μια χωματερή όπου μύριζε πολύ άσχημα.

«Εδώ έρχονται τα σκουπίδια που δεν ανακυκλώνονται!!»

«Δεν το ήξερα…».