Çok eski zamanlarda, Nil Nehri’nin kıyısında küçük bir köyde yaşayan insanlar vardı. Bu insanlar her sabah güneşle birlikte uyanır, tarlalarına buğday eker, sebzeler yetiştirirdi. Nil’in suyu onların hayat kaynağıydı; geçimlerini bu verimli topraklardan sağlarlardı.

Ama bir süre sonra büyük bir sorun ortaya çıktı. Toprak giderek kuruyor, çatlıyor ve bitkiler büyüyemeden soluyordu. Buğdaylar başak veremiyor, tarlalar eski canlılığını kaybediyordu.

İnsanlar ne yapacaklarını bilemiyor, geçim kaynaklarının yok olmasına çok üzülüyorlardı.

Bir gün, uzaklardan gelen yaşlı bir bilge köyün tarlalarında dolaşmaya başladı. Elindeki bastonla yavaşça yürürken kurumuş toprağı ve solmuş bitkileri dikkatle inceledi. Gördüğü manzara onu çok üzdü. 

Bilge, köylülere dönerek şöyle dedi: “Nil Nehri’nin bir koruyucusu var adı Hapi.  Eğer isterse nehir taşar, toprağı besler ve yeniden hayat verir.”

Köylüler duydukları karşısında şaşkına döndü.