This book was created and published on StoryJumper™

©2015 StoryJumper, Inc.   All rights reserved.

Publish your own children's book: 

www.storyjumper.com

МЕРЕЊЕ НА ВРЕМЕТО (t)

Една од основните физички 

величини што ја мериме е 

времето. 

Поаѓањето на возот од една 

станица и пристигнувањето на 

друга станица се временски 

моменти, а времето што изминало 

од поаѓањето до пристигнувањето 

на возот е временски интервал.

Секоја природна појава има 

траење, свој почеток и крај, 

односно се случува во 

одределн временски 

интервал.

Основна единица за мерење 

на време во SI е секунда (s). 

1 секунда, риближно е 

еднаква на   86 400 – от дел 

од еден среден сончев ден.

Времето го мериме со разни видови 

часовници.

За точно мерење и мерење на мали 

временски интервали се користи 

хронометар (штоперка)

Покрај обичните механички 

хронометри, на спортски 

натпревари, во научни лаборатории 

и секаде каде што е потребно многу 

точно мерење на времето, се 

користат електронски хронометри. 

Поголеми единици мерки од  

секунда:

- минута           

1min = 60s

- час        

1h= 60min=60 • 60s=3600 s

- ден                  

1d=24 • 60min=24 • 3600s 

= 86 400 s

Помали единици мерки од 

секунда:

милисекунда   

1ms =0,001 s

микросекунда  

1μs =0,000001 s

Еволуција на 

часовникот

Една кинеска легенда зборува дека 

пред 3000 години пред нашата ера 

двајца кинески астрономи од тоа 

време биле осудени на смрт затоа 

што пропуштиле да го предвидат 

затемнувањето на сонцето. 

Низ историјата, многу 

народи и држави, својата 

историја ја означувале по 

времето на владеење на 

некои свои владетели или 

некој важен настан во 

нивната историја. Римјаните 

времето го сметале од 

основањето на нивниот град. 

Низ историјата, многу 

народи и држави, својата 

историја ја означувале по 

времето на владеење на 

некои свои владетели или 

некој важен настан во 

нивната историја. Римјаните 

времето го сметале од 

основањето на нивниот град. 

Менувањето на годишните времиња 

и природните појави за 

определување на времето, за сите 

народи имало подеднакво значење 

и користејќи ги нив успеале да 

направат календари за подолги 

временски периоди кои служеле во 

практични цели, а најмногу во 

земјоделството. Некои од тие 

календари биле многу сложени, а 

други многу едноставни и точни. 

Менувањето на годишните 

времиња и природните појави за 

определување на времето, за сите 

народи имало подеднакво значење 

и користејќи ги нив успеале да 

направат календари за подолги 

временски периоди кои служеле во 

практични цели, а најмногу во 

земјоделството. Некои од тие 

календари биле многу сложени, а 

други многу едноставни и точни. 

Во времето на Аристотел времето 

било толкувано и сфаќано како 

мера или функција на движењата и 

промените што настануваат во 

природата. Подоцна, во 17 век, во 

времето на ренесансата, 

толкувањето за времето претрпува 

измени. Сега тоа е сфаќано како 

универзална димензија спрема која 

можат да се мерат другите 

величини.

Во времето на Аристотел времето 

било толкувано и сфаќано како 

мера или функција на движењата и 

промените што настануваат во 

природата. Подоцна, во 17 век, во 

времето на ренесансата, 

толкувањето за времето претрпува 

измени. Сега тоа е сфаќано како 

универзална димензија спрема која 

можат да се мерат другите 

величини.

Англискиот физичар, астроном и 

математичар, Исак Њутн дал 

класична формулација за времето 

според која тоа е – апсолутно, 

реално и математичко време, по 

себе и по сопствената природа тече 

рамномерно, без никаква врска со 

било што надворешно – 

Англискиот физичар, астроном и 

математичар, Исак Њутн дал 

класична формулација за времето 

според која тоа е – апсолутно, 

реално и математичко време, по 

себе и по сопствената природа тече 

рамномерно, без никаква врска со 

било што надворешно – 

Од оваа концепција произлегло, 

времето да се сфати како идеален 

и апсолутен стандард, кој 

овозможува да се определи 

брзината и забрзувањето кај 

движењата, времетраењето на 

некоја појава и др. Постои само 

една стандардна мера за времето, 

во целата Вселена. 

You've previewed 16 of 25 pages.

To read more: