Μια ιστορία για τη διαφορετικότητα από τα νήπια του 5ου Νηπιαγωγείου Κιλκίς για το σχολικό έτος 2015 - 16

Preview audio:

storyj.mp/aifs38s7ni5a

Μια φορά κι έναν καιρό σε κάποια γωνιά της γης υπήρχε ένα χαρούμενο λιβάδι γεμάτο με κάτασπρες μαργαρίτες. Κάθε άνοιξη γιόρταζαν στο λιβάδι αυτό. Γελούσαν, τραγουδούσαν και ζούσαν εκεί αγαπημένες μέχρι το τέλος του καλοκαιριού.

Το φθινόπωρο, το λιβάδι ήταν αδεινό. Οι μαργαρίτες ζούσαν κάτω από τη γη και μόνο τα γκρίζα σύννεφα χόρευαν πάνω από το λιβάδι.

Το χειμώνα που χόρευαν οι χιονονιφάδες, οι μικρές μαργαρίτες κοιμόντουσαν.

Μα σαν πλησίαζε η άνοιξη με τις δροσερές βροχούλες...

και ο καιρός γινόταν πιο ζεστός και... τσουπ μία μία ξεφύτρωναν από τη γη με γέλια και χαρές. Ξεκούφαιναν τον χαιρετώντας η μία την άλλη κόσμο από το θόρυβο που έκαναν κι ενώ έλεγαν δυνατά τα νέα τους.

Και έτσι περνούσαν οι εποχές.

Και μια άνοιξη οι μαργαρίτες ξαναξεπρόβαλαν από τη γη. Μα η χαρά τους δεν κράτησε για πολύ. Τι ήταν ετούτο το κόκκινο πλάσμα που τολμούσε να ξεπροβάλλει στο δικό τους λιβάδι;

-Πω! Πω! Πόσο άσχημη είσαι;

-Αλήθεια, δε μοιάζεις καθόλου με εμάς!