Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια μικρή ελίτσα που την είχαν φυτέψει τα παιδιά του Β1 και Δ2 στην αυλή του σχολείου τους.

Once upon a time there was a small olive tree they had planted the children of B1 and D2 in their school yard.

Ήταν στο πίσω μέρος του σχολείου και δεν είχε κανένα δέντρο παρέα.Ένιωθε μοναξιά και ζήλευε τα άλλα δέντρα που παίζανε μαζί.

It was at the back of the school and had no tree company.He felt lonely and jealous of other trees that were playing together.

Σε κάθε διάλειμμα περίμενε με αγωνία ένα μικρό κοριτσάκι, την Νατάσα.Τα άλλα παιδιά την κορόιδευαν και δεν την έπαιζαν.

At each break waited anxiously for a little girl, Natasa.Other children made fun of and not playing with her!

Στενοχωρημένη η μικρούλα πήγαινε στο πίσω μέρος και καθότανε κάτω από την ελίτσα. Εκεί έπαιζε με μια κούκλα που την έφερνε από το σπίτι της.

Upset, the little one, just go in the back and sit under the olive tree. There he played with a doll that he brought from home.

Το δεντράκι την άκουγε και λυπόταν που κανένα παιδάκι δεν έκανε παρέα στην Νατάσα.

The tree listened and was sorry that no child did hang out at Natasa.

Αποφάσισε λοιπόν να βοηθήσει το κοριτσάκι. Έτσι μια μέρα που ήρθε πάλι λυπημένη της μίλησε:

-Μη στενοχωριέσαι ,κοριτσάκι , της είπε!

It then decided to help the little girl.So one day when she came back sad told her:

-Dont worry, little girl!

Το κοριτσάκι γύρισε το κεφάλι του προς την ελίτσα και άκουγε με ανοιχτό το στόμα!

-Από εδώ και πέρα εγώ θα είμαι η φίλη σου! Μη στενοχωριέσαι!Θα είμαι η παρέα σου!

The little girl turned hiw head toward the olive tree and listened with open mouth.

-I will be your girlfriend!Dont worry!I΄ll be your companionship!

Συνεχίζεται...

Γράφτηκε από το Β1 του 3ου Δημοτικού σχολείου Πύργου

continues...

Έτσι σε κάθε διάλειμμα η Νατάσα έπαιζε με την Ελίτσα και δε στενοχωριόταν που τα άλλα παιδιά δεν την έπαιζαν.Κάποια παιδιά όμως την κορόιδευαν: <<E! κοιτάξτε παιδιά ,η Νατάσα μιλάει με την ελιά, θα νομίζει ότι την καταλαβαίνει>>.Η Νατάσα δεν θύμωνε καθόλου.Ίσα ίσα που άφηνε και τα άλλα παιδιά να παίζουν πάνω στην Ελίτσα.

Μια μέρα ένα ζωηρό παιδί τράβηξε με δύναμητο κλαδί που η Νατάσα είχε δέσει το σχοινί της για την κούνια και το έσπασε στα δύο.

Δάκρυσε η Νατάσα κλαψούρισε κι η Ελίτσα από τον πόνο.Έτρεξε τότε γρήγορα η Νατάσα βρήκε ένα επίδεσμο και έδεσε σφιχτά το κλαράκι πάνω στον κορμό της Ελίτσας.Έτσι περνούσαν οι μέρες.Τα βράδια όμως η Ελίτσα ένιωθε πολύ μόνη στο αδειανό προαύλιο...και μια νύχτα που στον ξάστερο ουρανό έπεφταν αστέρια η Ελίτσα έκανε μια ευχή:<<Να μπορούσα να πετάξω όπως τα πουλιά...>>.Το θαύμα έγινε και η Ελίτσα ταξίδεψε στον ουρανό

μέσα στα αστέρια.Τότε σκέφτηκε η Νατάσα:<<Τι ωραία που θα ήταν να ερχόταν κι αυτή μαζίμου!>>

Αμέσως πέταξε γρήγορα προς το σπίτι της.Στάθηκε μπροστά από το παράθυρό της και της πέταξε μια ελίτσα στο τζάμι.Η Νατάσα πετάχτηκε από το κρεβάτι της.Άνοιξε το τζάμι και τι να δει...Αμέσως κατάλαβε.Άρπαξε την κουβέρτα της για το κρύο και την αγαπημένη της κούκλα και πήδηξε στα κλαδιά

της Ελίτσας.

-Κρατήσου σφιχτά, της είπε εκείνη.

-Πού θα πάμε ,ρώτησε η Νατάσα.

-Θα δεις...

Συνεχίζεται...

Την ιστορία έγραψαν τα παιδιά του Δ2 του 3ου Δημοτικού σχολείου Πύργου.

Ταξίδευαν ψηλά στον ουρανό μέχρι που βγήκε ο ήλιος. Πρoσγειώθηκαν στο Δημοτικό Σχολείο της Ελεούσας στην Άρτα.

They were travelling above untill sun rised up. They landed in the Primary School of Eleousa in Arta.

Το σχολείο βρισκόταν σε ελαιώνα και η ελιά άρχισε να μιλάει με τους καινούριους φίλους. Η Νατάσα ένιωθε και πάλι μόνη...

The school was situated in olive trees and the olive tree started talking with her new friends. Natassa felt so lonely...

Ξαφνικά χτύπησε το κουδούνι, η μουσική ξεκίνησε και τα παιδιά βγήκαν στη αυλή. Είχαν πάρτι μασκέ. Κάλεσαν τη Νατάσα να χορέψει μαζί τους και της έδωσαν ένα καπέλο μάγισσας.

Suddenly the bell rang, the music started and kids got out of the building. It was their carnival party. Kids invited Natassa to dance with them and they gave her a witch hat.

Τα παιδιά χόρεψαν χαρούμενα μέχρι που το σχολείο τελείωσε. Τότε η Νατάσα χαιρέτησε τα παιδιά. Η ελιά χαιρέτησε τα δέντρα. Μετά...

Kids were so happy to dance till the end of school day. Natassa said goodbye to her new friends and the olive tree also.

Then...

"Η μικρή Ελίτσα και η Νατάσα στο διάστημα"

"Τhe little Olive and Natasa in the space."

3o Μειονοτικό Δημοτικό σχολείο Κομοτηνής

3rd Minority Primary Shcool of Komotini