Αχ καλό μου ξυπνητήρι!!!

Λίγο ακόμα!!

Η κυρία Αρετή το ξυπνητήρι της ρυθμίζει,

μα εκείνο βαριεστημένα:"Λίγο ακόμα !!!"ψιθυρίζει!

Πάψε πια να μου γκρινιάζεις

και μαζί μου να τα βάζεις!

Οι διακοπές τελειώσαν

και τα χιόνια όλα λιώσαν!

Πρέπει νωρίς νωρίς να ξυπνήσω

και καθόλου να μην αργήσω!

Κι εγώ είχα μάθει στο ραχάτι,

στο ζεστό μου το κρεβάτι,

μα πρέπει να πάω στη δουλειά μου,

να ετοιμάσω και τα παιδιά μου!!!!!

Μήπως αύριο είναι αργία

ή να κάνω απεργία;

Θέλω να ξεκουραστώ!

Πώς αλλιώς να σου το πω;

είπε το ξυπνητήρι πάλι

και γύρισε το πλευρό του από την άλλη!!!

Αχ! Κι εγώ πώς θα ξυπνήσω;

Κάτι ας σκεφτώ για να σε ψήσω!!

Χωρίς εσένα δεν κοιμάμαι

και δε θα έχουμε να φάμε!!!!!!!

Και τα παιδιά θα καρτερούνε

τους φίλους όλους για να δούνε

και νέα πράγματα να μάθουν,

έτσι για να μην κακομάθουν!!!

Έλα, και σε παρακαλώ

για των παιδιών μου το καλό!

Ξύπνα με κάθε πρωινό

κι εγώ θα σε ευγνωμονώ!!!

Ψάξε άλλο τρόπο να ξυπνήσεις!!!

Φτάνει πια κι άλλο θα με ζαλίσεις;

Μα, σε θερμοπαρακαλώ!!!!

Πού νά 'βρω τρόπο πιο καλό;

Είσαι δασκάλα και μπορείς,

πολλά, θαρρώ να θυμηθείς!!

Για σκέψου τα χρόνια τα παλιά

πως ξυπνούσαν στα χωριά...

Ναι, οι πετεινοί λαλούσαν

κι έτσι όλοι τους ξυπνούσαν!!!

Μα εδώ κοκόρια δε λαλούνε, μόνο στα χωριά αυτά ζούνε!!!!