Adel Alkanaan

Juan Amado Coene

Farid Gholami

Mevrouw Coopman wachtte op een kind. Ze was overbezorgd voor haar kind.

Haar kind Adam groeide in een wereld die met de realiteit niet overeenkomt. Hij luisterde naar Mozart zelfs als hij in de WC zat.

Op zijn 19de verjaardag nodigde Adam Lucy, het meisje waarop hij verliefd was, uit.

Ze gingen samen naar bed en ze begonnen te zoenen. Uiteindelijk viel Lucy in slaap maar Adam niet omdat hij geïrriteerd was door de aanwezigheid van Lucy. Later in de nacht liet Lucy een scheet. Adam voelde zich geconfronteerd met de realiteit en hij vlucht uit.

Hij ging naar de spoorweg en hij sprong voor een trein.

Ben voelde zich alleen door de dood van zijn broer Adam. Hij werd ook gepest op school en hij heeft nooit een vriend of een lief gehad. Hij voelde dat hij niet genoeg was voor andere mensen. Hij praatte alleen met zijn ouders.

De dag dat hij 30 jaar werd, ging hij uit zijn huis. Dat was een grote stap voor hem. Hij had op dat leeftijd nog steeds geen lief of vriend gehad.

Hij wandelde langs zijn straat en hij zei tegen zichzelf dat het een mooie dag was.Hij werd beschaamd van zijn eigen stem. Hij dacht dat iedereen zijn stem kon horen terwijl hij eigenlijk alleen was.