Çok eskilerde güneşli bir günde, bir kız ormanın kenarındaki patikada koşuyordu. Annesi onu sepet dolu şekerleme ile büyükannesine yollamıştı. Herkes bu kızı tanırdı. Kırmızı başlığı olan bir pelerin giydiği için ona ‘’Kırmızı Başlıklı Kız’’ diyorlardı. Büyükannesi, ormanın derinliklerinde yalnız yaşıyordu ve son zamanlarda kendisini pek iyi hissetmiyordu. Kız, büyükannesini ziyaret etmeyi çok seviyordu çünkü o büyülü ormanı fazlasıyla tanıyordu.

Kırmızı Başlıklı Kız evden ayrılmadan önce annesi onu ormanın iç kısımlarının tehlikeli olabileceğine karşı uyarmıştı, fakat annesinin uyarılarına rağmen doğanın verdiği keyifle ormanın derinliklerine indi. Aniden, kalın kürkü olan, kızın gittiği yönü çabucak belirleyebilen bir çift antene sahip tuhaf bir yaratık önünde belirdi. Şekerleme sepetini kızın elinden aldı. Bilinmeyen bir yere doğru aniden ortadan kayboldu. Bütün olayları gizlice onları

Bütün olayları gizlice onları izleyen orman sakinleri görmüş ve kızın çaresizliğini görünce onu neşelendirmek istemişlerdi.

– Endişelenme Kırmızı Başlıklı Kız, birlikte şekerleme sepetini bulacağız.

– Ama nasıl? Bu tuhaf yaratığın nereye gittiğini bilmiyoruz. Bunun üzerine ceylan:

– Bak! Bu yaratık bize bir mesaj bırakmış, diye bağırdı ve kızın ayağının dibinde duran mavi kağıdı işaret etti.

Ceylan, tüm hayvanların arasında kızın en yakın arkadaşıydı. Kırmızı Başlıklı Kız ‘’Gerçekten mi, acaba ne yazıyor?‘’ diyerek kağıda uzandı. Eline aldığı kağıdı çevirmeye başladı. Tüm yönlerden baktı, fakat not tamamen bilinmeyen işaretlerden oluşuyordu. Yeniden telaşlanan kız:

– Olamaz! Hiçbir şey anlayamıyorum. Bu bir şaka olmalı, dedi ve kağıdı buruşturduğu gibi çalılıklara doğru fırlattı.

Arkadaşını iyi tanıyan ceylan, kızın çabucak

sinirlenebildiğini biliyordu. Bu yüzden çalılıklara doğru atlayıp hızlıca kağıdı yerden aldı.

– Bir fikrim var!

– Nedir bu harika fikir?

– Eve, annene, gidelim. O senin sorunlarını nasıl çözebileceğini daima bilir. Belki de o, bu mesajı çözer.

– Olabilir, öyle yapmalıyız. Sepeti nasıl geri alacağımı bilmiyorum ve sevgili büyükannem şekerlemeleri bekliyor. Hâlâ orada olamadığım için endişelenmiş olmalı.

Olanlar hakkında düşünüp telaşlanırken yavaş ve sessizce yürüdüler. Ansızın yer sarsılmaya başladı. Ağaçlar eğiliyor, bazıları ise devriliyordu. Ceylan ve Kırmızı Başlıklı Kız olabildiğince hızlı koştular. Her yer kararınca ormandaki bir bataklığa düştüklerini bile fark etmediler. Kız ‘’Neler oluyor?‘’ diye bağırdı ve ağlamaya başladı. Ceylan bir şeyler söylemeye çalıştığında ise burnu bir anda bataklığa battı.

– Kırmızı Başlıklı Kız! Bataklığın tadı çikolataya

benziyor. Birazdan birilerinin geleceğine eminim çünkü böyle bataklıkların iyi perilere sahip olduklarını duymuştum. İyi olacağız.

Gerçekten de haklıydı. Uzaktan bir görüntünün onlara doğru yaklaştığını gördüler. Olamaz! O da sepeti çalan orman perisi gibi kalın bir kürke sahipti. Korkutucu görünüyordu ama o değildi. Sepeti çalanın bir çift anteni vardı fakat bunun ise yoktu. Gülümsediğini fark ettiklerinde gereksiz yere korktuklarını anladılar.

– Endişelenmeyin! Sizi kurtaracağız.

Bunun üzerine ceylan ‘’Kurtaracak mısınız?‘’ diye sordu. ‘’Evet! Ben ve benimle birlikte hareket eden iyi periler…’’ dediği anda diğerleri ortaya çıktı. ‘’…Yiyeceğimizi çalan bir arkadaşımızı arıyoruz,’’ diyerek sözüne devam etti.

– Sizinkileri de mi?

Sepetini kaybedenin sadece Kırmızı Başlıklı Kız olmadığı ortaya çıktı... İyi periler Kırmızı Başlıklı

Kız ve ceylanın bataklıktan çıkmasına yardım etti. Herkese kibarca teşekkür edip yeniden annesine doğru yola koyuldular. Ancak, çok da ilerlemeden Kırmızı Başlıklı Kız’ın annesinin zaten onlara doğru geldiğini farkına vardılar. Ceylan, şifreyi çözmelerine yardım edebilsin diye mavi kağıdı anneye uzattı. Anne için bu zor olmadı. Kağıttaki not: ‘’Kırmızı Başlıklı Kız, daha fazla uzağa gitme çünkü büyük bir tehlike seni bekliyor,’’ diyordu. Sesli bir şekilde bunu okuyunca sepeti çalan

ve aniden kaybolan kötü orman perisini birlikte bulmaya karar verdiler. Annenin yanlarında olmasının verdiği güvenle ormanda uzun süre yürüdüler.

Derken, ağaçlardan birinin arkasındaki bir çift anten dikkatlerini çekti. Yaklaştılar ve orman perisini gördüler. Çalınan şekerleme sepeti de oradaydı. Kırmızı Başlıklı Kız’ın dikkatini sepetteki eksiklikler çekti.

– Şekerlemelerin bazıları nerede? Onları yedin

mi? – Diye kızarak sordu.

Orman perisinin antenleri kımıldadı ve ürkerek cevap verdi:

– Çok acıkmıştım ve besin kaynağımız şekerlemelerdi. Hayatta kalmak için şekerleme yemek zorundayız. Maalesef seninki çaldığım ilk sepet değildi. Anteni olmayan orman perileri, çikolata bataklığından yememize izin vermiyor. Sepetini gördüğümde dayanamadım ve sepeti çaldım. Çok utandığım için de hemen ortadan

kayboldum. İyi ki büyülü ormandaki tehlike ile alâkalı mesajı sana bırakmayı başardım, dedi ve devam etti.

– Kırmızı Başlıklı Kız, bilmelisin ki büyülü ormandaki periler ikiye ayrılır: Anteni olanlar iyiler; anteni olmayanlar kötüler. Biz her zaman büyükannene yardım ettik. Kötü perilerin lideri, büyülü ormanımızı yok etmek istiyor.

Kırmızı Başlıklı Kız ve beraberindekiler, anne ve ceylan, bu haberle şok oldu. Orman perisine

inanmadılar. Durumu tam olarak kavrayamadılar çünkü kötü denilen periler onları bataklıktan kurtarmıştı. Orman perisi gülümseyerek:

– Büyükanne büyülü ormanın koruyucusudur. Artık yaşlı ve zayıf. Anteni olmayan kötü periler bir zamanlar insandı ve büyülü ormanı yok etmek tek amaçlarıydı. Büyükanne onları büyülü ormana verebilecekleri hasarı azaltmak için onları orman perisine dönüştürdü.

– Eskiden olduğu gibi insan olabilmeleri için büyükanneyi büyülü ormandan göndermeleri gerekiyor. Kötü periler sizi kaçırmak istedi. Şansınıza annen size doğru geliyordu ve ondan korkarak kaçtılar.

Kırmızı Başlıklı Kız için şimdi her şey daha da karışmıştı. Ne yapacağını bilmiyordu ve annesine sordu: – Annecim, orman perisinin söyledikleri doğru mu?

– Emin değilim kızım. Küçük bir kızken,

büyükannende tuhaf ve gizemli kitaplar gördüğümü hatırlıyorum. Bence bizi korumak istedi ve bu nedenle büyülü orman hakkında bize bir şey anlatmadı.

Kırmızı Başlıklı Kız: – Büyük annemi kötü periler konusunda uyarmalıyız, diye atıldı.

Orman perisi küçük bir sihirle hepsini büyükannenin evine taşıdı. Kulübede hiç kimse

yoktu. Bu durum onları çok endişelendirince

orman perisi onları yatıştırdı.

– Büyükannen için endişelenme. Muhtemelen yeni büyüler için çalışıyordur. Buraya gel. Burada gizli bir geçit var.

Aniden tuhaf bir gürültü ile kitaplığın rafları açıldı ve onlara gülümseyen büyükanne karşılarında belirdi. Kırmızı Başlıklı Kız büyükanneye sarıldı ve ona başından geçenleri anlattı. Büyükanne sakince cevap verdi:

– Bu ev bir büyü ile korunuyor ve burada kimse seni incitemez. Kötü periler seni kaçırmak

ve beni ormandan uzaklaştırmak istediler. Anneni dinlemeli ve kulübeye gelen yoldan hiç ayrılmamalıydın. Kendini ve diğerlerini nasıl savunacağını sana öğreteceğim. Ve bir gün büyülü ormanın koruyucusu sen olacaksın.

Kırmızı Başlıklı Kız büyükannesine çok dikkatli olacağına ve daima annesinin sözünü dinleyeceğine dair söz verdi.

Büyük anne verdiği sözü tuttu ve torununa büyülü ormanı tehlikelerden korumak için

gereken bildiği bütün sihirli şeyleri öğretti. Kırmızı Başlıklı Kız büyülü ormanın şimdiye kadar sahip olduğu en iyi koruyucu oldu.

The End.