Jerzyk długo uczył się na sprawdzian z matematyki. Głośno dodawał, odejmował i dzielił. Wciąż głowił się i głowił, ale wciąż miał wrażenie, że niczego nic nie umie.

Kiedy zamykał oczy, pojawiała się jedynka.

A jedynka z matematyki oznaczała koniec marzeń o wyjeździe nad morze, koniec marzeń o nowym rowerze i wspólnych wycieczkach z kolegami po okolicy.

1

Tak go te matematyczne zadania zmęczyły, że oczy same mu się skleiły do snu i ... zasnął. 

Śniło mu się, że znalazł się w tajemniczym, magicznym świecie, gdzie wszyscy mieszkańcy tej krainy mniej lub bardziej związani byli z matematyką. 

Pojawił się znienacka na rozległej, zielonej łące i ujrzał skaczące po niej geometryczne zające.

Spojrzał w niebo, a tam motyle i ptaki liczbami się stały i nisko mu nad głową latały. Rozejrzał się uważnie wokół i nie do wiary. Wszystko miało kształt matematycznych figur i liczb. 

W oddali widniał przepiękny las. Postanowił odpocząć w cieniu.

Kiedy dotarł do pierwszych drzew, na skraju lasu czekały na niego trzy tajemnicze kobiety, które wielce zdziwiły się na jego widok i zadały mu trzy zadania.

Pierwsza rzekła:

- Miałeś 26 jabłek, aby poczęstować swoich kolegów i koleżanki z klasy, ale połowę oddałeś  dzieciom z młodszej klasy. Ile jabłek masz do podziału między swoich kolegów?

- To zadanie nie jest trudne. Znam odpowiedź doskonale. Mam trzynaście jabłek ! - zawołał po chwili zastanowienia Jerzyk. 

- Świetnie sobie poradziłeś. Po powrocie z naszej pięknej Krainy Snu, poczęstuj swoich kolegów tymi soczystymi owocami. - To mówiąc jedna z wróżek wręczyła mu koszyk pełen soczystych jabłek.

W tym momencie odezwała się druga wróżka:

- Z drugim zdaniem teraz się zmierzysz. Jesteś gotowy?

- Pewnie. Chętnie odpowiem.

- Zastanów się przez chwilę. Bo kto matematykę pilnie śledzi, ten wie, co pomiędzy zero a dwa siedzi. 

- Jeden, jeden – krzyknął radośnie Jerzyk. - To moja ulubiona cyfra, choć jedynek z matematyki nie lubię. Brr.

Teraz odezwała się trzecia wróżka, która do tej pory jedynie uważnie przyglądała się chłopcu.

- Pora na trzecie i ostatnie zadanie. Matematyka nie musi być trudna. Może stanowić dla ucznia

  zabawę. Posłuchaj uważnie. Oto czas na trzecie zadanie.