Ήταν ένα ηλιόλουστο Ανοιξιάτικο πρωινό όταν στη Βυθοχώρα σήμανε συναγερμός.

Αναστατωμένοι οι κάτοικοί της πετάχτηκαν από τα κρεβάτια τους και άρχισαν να κολυμπούν πάνω κάτω προσπαθώντας να καταλάβουν τι συμβαίνει....

O δεύτερος ήχος που ακούστηκε δεν τους έδωσε πολλά περιθώρια να σκεφτούν, να αντιδράσουν.

Οι εντολές του Ποσειδώνα ήταν ξεκάθαρες. Με το άκουσμα του δεύτερου χτύπου, έπρεπε όλοι οι ψαροκάτοικοι να συγκεντρωθούν στο καταφύγιο και αυτό έπραξαν αμέσως...

Εκεί τους περίμενε ο Ποσειδώνας φανερά ενοχλημένος και τους εξέθεσε την κατάσταση...

"Τα νέα αγαπητοί μου ψαροσυμπολίτες είναι δυσάρεστα. Η Βυθοχώρα μας βρίσκεται σε κίνδυνο, γιατί η κυρία Ρύπανση μας κήρυξε τον πόλεμο.

Το σχέδιο της Ρύπανσης είναι να εξαπλωθεί παντού και δυστυχώς με τα ύπουλα τεχνάσματά της κατάφερε να πείσει τους ανθρώπους, τα εργοστάσια, τα πλοία και δρουν εναντίον μας. Μολύνουν τη θάλασσα, το σπίτι μας.

Δυστυχώς δεν καταλαβαίνουν πως υπηρετώντας αυτή τη βρωμερή κυρία, καταστρέφουν το περιβάλλον και κάνουν κακό στον εαυτό τους, στα παιδιά τους."

Στο νοσοκομείο της Βυθοχώρας άρχισαν να καταφτάνουν οι πρώτοι τραυματίες.

Ο Οκτάβιος Χταπόδης με εγκαύματα στα μάτια από τα χημικά απόβλητα των εργοστασίων...

Η Λώνα Χελώνα κόντεψε να πνιγεί με τη σακούλα που κατάπιε, αφού την πέρασε για τροφή...

Ο Ρίας Καρχαρίας έχασε όλα τα δόντια του και έμεινε φαφούτης, όταν δάγκωσε ένα βαρέλι που έπεσε από πετρελαιοφόρο πλοίο

"Εγώ, ο Ποσειδώνας θα δώσω ένα μάθημα στην κυρία Ρύπανση. Με την τρίαινά μου θα γκρεμίσω τον πύργο της, μα θέλω όλοι σας να βοηθήσετε."

Το λόγο πήρε η Έλα Σαρδέλα και κάλεσε όλες τις αδελφές, τις ξαδέλφες της να κάνουν μία ομάδα.

"Αναλαμβάνουμε να γράψουμε συνθήματα, να ετοιμάσουμε πανό, πλακάτ διαμαρτυρίας και να διαδηλώσουμε για τη μόλυνση της θάλασσας" είπε.

"Κι εμείς πρέπει να οργανωθούμε είπε ο Φίνης Δελφίνης.

Καλώ όλα τα μέλη της οικογένειάς μου να αναλάβουμε τα πλοία. Δε θα αφήσουμε κανένα πλοίο, ούτε καπετάνιο και ναύτη που να μην τον ενημερώσουμε για το κακό που προκαλούν τα καυσαέρια και τα απόβλητα που ρίχνουν στη θάλασσα. Μέρα και νύχτα θα κολυμπάμε δίπλα τους και θα υψώνουμε τη φωνή μας μέχρι να μας ακούσουν."

Η Λένα Φάλαινα καθόταν σκεφτική....

Ένιωθε πως ήρθε η στιγμή να κάνει κάτι μεγάλο...

"Καλώ κι εγώ είπε όλες τις φάλαινες φυσητήρες να δράσουμε αμέσως.Θα φυσήξουμε με όλη μας τη δύναμη και θα καθαρίσουμε τη θάλασσα. Θα βγάλουμε όλα τα σκουπίδια στην ακτή."