Alp uykuyu çok seviyordu. Her sabah erken kalkıp okula gitmek ona çok zor geliyordu. Şimdi Annesi seslenecek: “Alp hazır değil misin?” diyecekti. Kalkıp hazırlanmalı, güne başlamalıydı. Gözlerini zar zor açarak saate baktı Sonra bir daha baktı Sonra bir daha Ama o da ne! Ters giden bir şeyler vardı. Duvarda gördüğü saat, annesinin doğum gününde Alp’e hediye ettiği  yuvarlak saate benzemiyordu. Bu saat kareydi! Alp yataktan hızla doğruldu. İçinde bulunduğu dün gece uyuduğu oda olup olmadığına emin değildi. Her şey ama her şey şekil değiştirmişti. Daha keskin ve sivri kenarları olan şekiller...

Yerde yuvarlanan top dikkatini çekti. Top artık küre şeklinde değildi. Daha dikkatli baktığında topun küp olduğunu gördü.

Alp, Gördüklerine inanmakta zorlanıyordu. Bu sefer koşarak aynaya baktı: Kafası kare, kolları dikdörtgen, elleri üçgendi. Alp’in aynadaki yansıması, tıpkı dün Bilim ve Teknoloji Merkezi’nde gördüğü robotlara benzemişti.

Köpeği Köpük, Alp’in şaşkınlığından ve endişesinden habersiz, neşeyle havlayarak Alp’in yanına geldi. Sevimli Köpük’e neler olmuştu böyle! Köpük, bir dikdörtgen prizma şeklini almıştı.