Η ιστορία αυτή είναι έργο των παιδιών του ολοήμερου τμήματος του

1ου Νηπιαγωγείου Ν.Σουλίου Σερρών

στα πλαίσια της εκπαιδευτικής δράσης

"Κύπρος Ελλάδα Ομογένεια".

Ευχαριστούμε θερμά τον κ΄.Πο΄ύλιο Ιωάννη για την υποστήριξη και τη συμπαράσταση καθόλη τη διάρκεια υλοποίησης του προγράμματος.

Κύπρος Ελλάδα Ομογένεια

Εκπαιδευτικές Γέφυρες

2019-20

Ιστορία είναι, κύκλους κάνει...

Σήμερα, χθες, αύριο...

Εμείς, αυτοί...

Πολιτισμός, ιστορία, δημιουργία

και σε μια στιγμή...

Πόνος, φόβος, προσφυγιά.

Τρία παιδιά, τρεις τόποι, τρεις χρόνοι, τρεις ιστορίες τόσο διαφορετικές μα και τόσο ίδιες...

Ο Φάνης ξύπνησε γεμάτος χαρά. Σήμερα ήταν Κυριακή. Μέρα για παιχνίδι. Ο ήλιος φώτιζε γλυκά το φθινοπωρινό ουρανό. Ντύθηκε γρήγορα και ετοιμάστηκε για την εκκλησία....

Κωνσταντινούπολη Σεπτέμβριος 1964

...και μετά παιχνίδι με την όμορφη Αϊσέ στο μπακάλικο του παππού. Πόσο πολύ του άρεσε αυτό!!!

Ξαφνικά ο ουρανός σκοτείνιασε φέρνοντας δυνατή καταιγίδα...

Μαζί σκοτείνιασε και η ψυχή του Φάνη...

"Πρέπει να φύγουμε γρήγορα" είπε ο μπαμπάς

"Μαζέψτε ότι μπορείτε... Φεύγουμε τ΄ώρα!!!"

Μια βαλίτσα με λιγοστά ρούχα, το κουκλόσπιτο του Φάνη και λίγο χώμα από την πατρίδα τυλιγμένο σε ένα μαντήλι, ότι μπόρεσαν να πάρουν...

Η ζωή τους χίλια κομμάτια... Μια πικρή γεύση στο στόμα...

Αμμόχωστος Ιούλιος 1974

Ο Δώρος και η Άντρια ανυπομονούσαν να ξημερώσει. Ναι, αύριο θα έρχονταν τα ξαδέλφια τους από τη Λευκωσία για να περάσουν όλοι μαζί τις καλοκαιρινές τους διακοπές στο σπίτι του παππού και της γιαγιάς στην Αμμόχωστο.

Το σπίτι του παππού και της γιαγιάς ήταν χτισμένο δίπλα στην ακρογιαλιά. Είχε έναν πανέμορφο κήπο με πολλά λουλούδια και δέντρα που φρόντιζαν με αγάπη.

Πόσα παιχνίδια θα έπαιζαν στην ακρογιαλιά: μακροβούτια, κάστρα στην άμμο, βαρκάδες...

Ξαφνικά άρχισαν να ουρλιάζουν οι σειρήνες.

Τα παιδιά τρόμαξαν. Ο πατέρας έφυγε.

Οι δρόμοι γεμάτοι τάνκς και στρατιώτες.

Ο παππούς με τρεμάμενη φωνή είπε:

"Πρέπει να φύγουμε γρήγορα.

Μαζέψτε ότι μπορείτε!! Φεύγουμε τώρα!!"