Damla YILMAZ - Yukarı Tekevler İlkokulu - Batman

  SİHİRLİ ORMAN

  Bir varmış bir yokmuş diye başlar ya masallar işte tam da öyle olmuş masalımızdaki olaylar. Bugün varmış, yarın yok olabilirmiş elimizdeki tüm kaynaklar..

  Zamanın birinde, mutlu çocukların yaşadığı bir ülke varmış. Bu ülkenin her yerinde birbirinden güzel doğa harikaları bulunuyormuş. Denizler, göller, ormanlar... Ama ne yazık ki bu ülkede yaşayan insanlar yaşadıkları çevreye nasıl davranmaları gerektiğini bildikleri halde bir türlü buna uygun davranmıyorlarmış. Su kaynaklarını, ormanları ve havayı sürekli kirletiyorlarmış. Ama en ilginç yanı da kirlettikleri ve yok ettikleri bu dünya aslında çocukların geleceğiymiş.

       Damla Yılmaz - Yukarı Tekevler Prımary School -Batman                               

                                                MAGİC FOREST                                        

    All fairytales start with “once upon a time”, the events happened in our fairy tale just as in these. Today there are all natural sources but tomorrow there may not be. Once upon a time there was a country where happy children lived in. There were natural wonders one more beautiful than the other everywhere in that country. Seas, lakes and forests.. Unfortunately, people who lived in the country knew how to behave to nature however, they weren’t acting upon at all. They were always polluting forests, air and water sources. In fact the World that people pollute and destroy was the future of children.

 Oysa Selim ve arkadaşları doğayı, hayvanları ve yaşadıkları çevreyi çok seviyorlarmış. Öğretmenleri de bunu bildiği için onları pırıl pırıl bir bahar sabahı ormanda piknik yapmaya götüreceğini söylemiş. Çocuklar çok mutlu olmuşlar. Şimdiden ormanda neler yapacaklarını konuşmaya başlamışlar.

Yet, Selim and his friends loved the nature, animals and the enviroment that they lived. Their teacher knew that and said she would take them to picnic in the forest in a bright spring morning. Children were very happy.

They started to talk what they would do.

Selim, ertesi gün heyecanla okula gelmiş. Herkes ormanda yapılacak piknik için çok hevesli görünüyormuş. Öğretmenine ve arkadaşlarına ‘’Günaydın’’ diyerek onları ormana götürecek olan otobüse binmiş.    Yolculukları çok eğlenceli geçiyormuş. Öğretmenleri ‘’Çevreye nazik davranırsak o da bize karşı öyle olur’’ demiş. Ağaçlar, çiçekler, kelebekler eşliğinde geçen yolculukları sonunda bitmiş. Nihayet piknik alanına gelmişler.

The day after, Selim came to the school excitingly. Everybody was very eager to have a picnic in the forest. Selim said “Good morning” to his teacher and friends and got on the bus. Their trip was very enjoyable. The teacher said “ if we are polite to the nature, it will be kind to us,too”. Trees, flowers and butterflies accompanied to their trip and it finished and they came to the picnic area at last.

Otobüsten indiklerinde gördükleri manzara onları çok şaşırtmış. İnsanların her yere çöp attıklarını, ağaçların bazılarını ise kestiklerini görmüşler. Çocuklar büyük bir hayal kırıklığına uğramışlar.

Sonra hep birlikte ormanda bir yürüyüşe çıkmışlar. Yürüdükçe ormanın her yerinde çöpler olduğunu görmüşler. Peçeteler, içecek kutuları, plastik eşyalar ve daha neler neler...

The view that they saw after got off the bus made them suprised. They saw that people threw litter, and cut some of the trees. It was a big dissapointment for children.

And then all together they went for a walk in the forest. As they walking, they saw litters everywhere. Tissues, cans, plastic things and lots and lots..

Pınar, Ece, Emre ve Selim bu konu hakkında konuşmaya başlamışlar. Konuşmaya o kadar çok dalmışlar ki arkadaşlarının ve öğretmenlerinin uzaklaştığını fark etmemişler. Bir anda bu çöp dolu ormanda yalnız başlarına kaldıklarını anlamışlar ve çok korkmuşlar. Ama sonra çok değişik bir şey olmuş. Etraf sihirli bir tozla çevrilmiş. Kısa bir süre sonra sihirli toz yok olmuş.

Sonra tatlı bir ses duymuşlar:

Pınar, Ece, Emre and Selim started to talk about this and they didn’t realize that their friends and teacher left far away. Suddenly they realized that there was nobody but they in this full of litter forest. They were very frightened. Suddenly a very interesting thing happened. They were surrounded by a magical dust. Soon after that magical dust disappeared.

They heard a sweet voice:

  -Hoş geldiniz çocuklar ben Orman Perisiyim. Bunlarda arkadaşlarım Su Perisi ve Hava Perisi. Sizleri kendi aranızda konuşurken duyduk. Anlaşılan çevreye duyarlı çocuklarsınız. Uzun zamandır doğasever çocuklar arıyoruz, nihayet sizi bulduk.

Gülser ÖZEN AKBAŞ 24 KASIM ORTA OKULU ÇAYIROVA/KOCAELİ

Gülser ÖZEN AKBAŞ 24 KASIM MIDDLE SCHOOL ÇAYIROVA\KOCAELİ

-Welcome kids. I'm the Forest Fairy. These are my friends Nymph and Air Nymph. We heard you talking between yourself. Apparently you are environmentally conscious children. We have been looking for nature lovers for a long time, we have finally found you.

Selim:

 -Evet, biz doğayı çok seviyoruz. Buraya piknik yapmak için geldik ama ormanın halini görünce çok üzüldük. Sonra kendi aramızda konuşurken sizle karşılaştık, demiş.

Orman perisi:    

-Haydi, gelin hep birlikte bir seyahate çıkalım. Size ormanın nasıl bu hale geldiğini anlatacağız. Çünkü bu ormanın, nehirlerin ve gökyüzünün gelecekte sizin sorumluluğunuzda olduğunu biliyoruz, demiş.

İşte her şey bu sihirli yolculukla başlamış.

Selim:

-Yes, we love nature very much. We came here to have a picnic, but when we saw the forest, we were very sad. Then we met you while talking between us, he said.

 Forest Fairy:

-  Come on, let's go on a trip together. We will tell you how the forest has become this. Because we know that this forest, the rivers and the sky are your responsibility in the future, he said.

     Everything started with this magical journey.

Gonca Emil - Mehmet Hasan Sert İlkokulu - Konya

Çocuklar ormanın içerisinden geçen patikada perileri takip ederek yürümeye başlamış. Patikanın sonuna geldiklerinde küçük derenin kıyısında koskocaman bir fabrika görmüşler. Fabrika o kadar büyükmüş ki gürültüsünden kuş cıvıltıları duyulmuyormuş. Orman Perisi onlara bacalarından gökyüzüne kapkara dumanlar çıkaran, zehirli atıklarını da ormanın küçük deresine akıtan fabrikayı göstermiş. Küçük derenin kıyısında ise sararmış, solmuş boynu bükük bir papatya varmış. Çocuklar papatyanın yanında dalları kurumuş, meyvesi olmayan ağacı görünce orman perisine bakmışlar.Orman Perisi onların ne düşündüklerini anlamış. 

Orman Perisi :

-Evet, küçük derenin suyu o kadar çok kirlendi ki ağaçlar da meyve vermez oldu demiş.

Gonca Emil - Mehmet Hasan Sert Prımary school - Konya

The children started walking by following the fairies in the pathway passing through the forest. When they reached the end of the path, they saw a huge factory on the shore of the small stream. The factory was so large that there was no chirping of bird noise.  The Forest Fairy showed them the factory that smokes black smoke from their chimneys to the sky, and pours its toxic wastes into the small stream of the forest. On the shore of the small stream, there was a yellowed, faded necked daisy. The children looked at the forest nymph when they saw the tree with dried fruits and a fruit-free tree next to daisies.

The Forest Fairy understood what they thought.

Wood nymph :

-Yes, the water of the small stream was so polluted that the trees did not bear fruit.

Su Perisi :

-  Küçük derecik, fabrikadan sularına akıtılan zehirli atıklarla her gün daha da çok kirleniyor, suyuna karışan zehirli atıklar canlılara zarar veriyor demiş.

‘Zavallı küçük derecik çok üzgün ama  ne yapabilir ki ‘diye söz almış Hava Perisi.

Hava Perisi :

-Fabrikanın borularından çıkan kara dumanlar kaybolmuyor, beni de kirletiyor. Bu durum beni soluyan çiçekler, ağaçlar, hayvanlar ve insanların sağlığına zarar veriyor. Ben de küçük derecik gibi çok üzgünüm ama ne yapabilirim elimden bir şey gelmez demiş.

Wood nymph :

-Yes, the water of the small stream was so polluted that the trees did not bear fruit.

 Nymph :

- Small scale, it is getting more and more polluted every day with toxic wastes discharged from the factory, and toxic wastes mixed with water are harmful to living things. The poor little ranch is very sad but what can he do?

Air Fairy:

- Black fumes from the pipes of the factory do not disappear, it also pollutes me. This harms the health of flowers, trees, animals and people who breathe me. I am very sorry like the little ranch, but he said what I can do is nothing.

İlkay DURU- 50.Yıl Anaokulu/Nevşehir

 O sırada ansızın bir çığlık duymuşlar. Çocuklar korkuyla birbirlerine sığınıp nerden geldiğini anlamaya çalışmışlar. Orman Perisi:

-Endişelenmeyin, sesin sahibi işte şu gördüğünüz zavallı ladin ağacı, demiş. Çocuklar hep bir ağızdan “nasıl yani!” diye bağırmışlar.

Orman Perisi :

Evet, çocuklar. Ağaçların da aslında kendi aralarında konuştukları bir dilleri vardır. Fakat bunu herkes duyamaz. Gelin ona yakından bakalım, demiş.

Karnında yarığı olan bir ladin ağacının önünde durmuşlar. Çocuklar yakınına gelince zaten acı çekmekte olan ladin ağacı aşağı doğru sarkmış olan kozalaklarını titretmiş.Ladin ağacı:

Demek sonunda çığlığımı duydunuz. Uzun zamandır sesimi duyurmaya çalışıyorum. Çok canım yanıyor.

At that moment they suddenly heard a scream. The children tried to find out where they came from and hugged each other with fear.

The Forest Fairy:

-Do not worry, the owner of the sound is this poor spruce tree that you see. The children always shouted "how so!"

The Forest Fairy :

-         

Yeah, guys. Trees also have a language they speak among themselves. But not everyone can hear it. Let's take a close look at him, he said.

They stood in front of a spruce tree with a cleft in his stomach. The spruce tree, which was already suffering when the children came close, trembled the cones that drooped down.

Spruce tree:

-         

So you finally heard my scream. I have been trying to make my voice heard for a long time. It hurts a lot.

Emre dayanamayıp sormuş :

Neyin var sevgili ladin ağacı?

Ladin ağacı :

Susuzluktan canım yanıyor. Eskiden bu küçük dere gürül gürül akarken, ormanda arkadaşlarım, ailem ve ben çok mutluyduk. Havamız tertemiz ve tepemizdeki iğneli yapraklara yetecek suyumuz vardı.

Bu sırada yakındaki başka bir ağaç homurdanmaya başlamış :

Ah, o eski güzel günler İnsanlar gelip o fabrikayı kurmadan ve ormanımızı kirletmeden önce köklerimiz su ihtiyacımızı karşılayabiliyordu. Şimdi ise bu yaralarımızı sarmaya çalışıyoruz. Küçük dereciğin başına gelenler yüzünden hepimiz hasta olduk. Böyle devam ederse yakında hepimiz yok olacağız.

Çocuklar üzülerek ağaçlara bakmışlar. Keşke bunu durdurmanın bir yolu olsa diye düşünmüşler.

Emre could not stand and asked:

What have you got, dear spruce tree?

Spruce tree:     

I'm hurt from thirst. My friends, family and I were very happy in the forest while this little stream used to flow. Our air used to be clean and we had enough water for the needles on top.

Meanwhile, another  tree started grunting:   

Ah, those good old days Before people came and built that factory and polluted our forest, our roots could meet our water needs. Now we are trying to heal these wounds. We all got sick because of what happened to the little stream. If it continues like this, we will all disappear soon.

The children looked  at the trees sadly. They wish they had a way to stop it.

Neslihan İşlek YENİ YOL OKULLARI/ESKİŞEHİR

O sırada öğretmenleri ve arkadaşları da yanlarına gelmişler. Öğretmenleri:

• Neredeydiniz çocuklar? Her yerde sizi arıyoruz, çok merak ettik.

Ece: 

• Öğretmenim biz ormanın nasıl bu kadar kirlendiğini konuşurken dalmış, sizin uzaklaştığınızı fark etmemişiz. Sonra ormanda işte bu perilerle karşılaştık. Bizi ormanda gezdirdiler ve ormanın nasıl bu hale geldiğini anlattılar.

Meanwhile, their teachers and friends saw them. Their teachers:

Where were you, kids? We were looking for you everywhere. We worried.

Ece:

Mrs, while we were talking about how the forest got so dirty, we were immersed, we didn't realize that you were walking away. Then we met fairies in the forest. They walked us through the forest and told us how the forest became this.

Pınar:

Mrs, somebody built a factory in this beautiful forest. The smoke of the exhaust of the factory disturbed the air, the waste of it disturbed  water and the soundof it disturbed the living creatures  in the forest.

Fairies and forest dwellers were desperate against this situation. Can't we do anything, Mrs?