HİKAYEMİZİN KOORDİNATÖRLERİ VE YAZARLARI

MERVE YAĞCI / KOCAELİ

BAŞAK YILMAZ/ AYDIN

KAMİRAN ÇAKARA/ İSTANBUL

EBRU ÖZTÜRK/ DENİZLİ

DİLEK YILDIRIM PETEK/ ANTALYA

EZEL TUNA / BURSA

SEDANUR DEMİRKOL / İZMİR

ZEYNEP BENLİOĞLU / NİĞDE

ELİF ZENGİN / ANTALYA

AYFER KAYA /İZMİR

GÜLER MURAT /İZMİR

SERAP İNAL / MALATYA

EMİNE TÜLİN EKER / ÇORUM

HİKAYEMİZİN KOORDİNATÖRLERİ VE YAZARLARI

HİKAYEMİZİ RESİMLEYENLER

BAHAR HASAN VELİ ÜĞÜR ANAOKULU / DENİZLİ

ASYA EYYUP GENÇ İLKOKULU / İSTANBUL

İNCİTANEM AKSU İLKOKULU / ANTALYA

ÇINAR MUSTAFAKEMALPAŞA 14 EYLÜL İLKOKULU /BURSA

NEHİR GAZİ UMURBEY ANAOKULU / İZMİR

ELİF NECİP FAZIL KISA KÜREK İLKOKULU / NİĞDE

HAZAL TEKELİ İLKOKULU/ ANTALYA

BUĞLEM TEKELİ İLKOKULU/ ANTALYA

DERİN SEZAİ GÖNÜL AKDAĞ ANAOKULU / İZMİR

KUMSAL ŞEHİT ÖĞRETMEN RABİA SEVİLAY DURUKAN ANAOKULU / İZMİR

ERVA EYYUP GENÇ İLKOKULU/ İSTANBUL

İCLAL İKBALEVLER ANAOKULU /ÇORUM

Her çocuk vazgeçilmez haklara sahiptir.

“Çocuklar geleceğe gönderdiğimiz ve asla göremeyeceğimiz mesajlardır.”

Ayşe, annesi ve kardeşleriyle birlikte, küçük bir kasabada yaşayan altı yaşlarında bir kız çocuğuydu. Kardeşleriyle evlerinde ürettikleri oyunlarla eğlenceli günler geçirmesine rağmen o özellikle iki haftda bir babasını görmeye gittikleri günü iple çekerdi. Çünkü babasını çok özlerdi ve Onunla görüşme zamanı geldiğinde çok mutlu olurdu.

ebru resim

Babasıyla geçireceği günün hayali ile iki hafta geçirirdi. O gün gelene kadar babasına anlatacağı şeyleri sürekli aklına yazardı. Babasına çizdiği resimleri ve faaliyetleri biriktirirdi.

kamiran resim

Resimlerinde, her zaman ailesiyle beraber denize ve pikniğe gittiklerini çizerdi.Öğretmeni hafta sonu neler yaptınız diye sorduğunda ise Ayşe "babamla beraber deniz kenarına pikniğe gittik, diye cevap verirdi.

dilek resim

Ayşe babasından bahsederken mutluluğu yüzünden okunuyordu. Ayşe'nin babasıyla geçirdiği hafta sonu eğlencesi öğretmenini daha da mutlu etmişti.

ezel resim

Ayşe aslında gittikleri yerin babasının işyeri olduğunu ve patronu izin vermediği için babasının dışarı çıkamadığını düşünüyordu. Bazen kuytu bir köşeye çekilir, "Babam para kazanmasın,çalışmasın, ben oyuncak istemiyorum, babam gelsin yeter" der, sessizce ağlardı.

Babasının işyerinde Ayşe'nin daha önce tanıştığı arkadaşları da vardı.Ayşe babasını görmeye gittiği gün arkadaşları da orada olurdu.Ama babasını görebildiği süre çok az olduğu için, Ayşe arkadaşları ile oynamak yerine babasının kucağında oturmayı tercih ederdi.Özlem dolu, tarif bile edilemeyen sıcacık bir kucaktı bu. Gitme zamanı geldiğinde ise içini bir hüzün kaplar, babasının kucağından ayrılmak istemezdi.Kızardı hemen babasının patronuna .Bazen ondan izin alıp daha fazla babasını görmek istemeyi düşlerdi.

sedar

Babasını ziyarete gittikleri bir gün yine heyecan dolu saatlerle çabucak geçti. Ayşe'nin artık bu duruma sabrı ve dayanacak ve dayanacak gücü kalmamıştı. Ordan ayrıldıktan sonra da ertesi gün de ve daha ertesi gün de morali çok bozuk, iştahsız ve okula karşı ilgisizdi.Bu durum öğretmeninin dikkatini çekti.Öğretmeni Doğa hanım, teneffüste Ayşe'yi yanına çağırarak konuşmak istedi. Ayşe zoraki de olsa Doğa Öğretmeninin masasına doğru yürüdü.Konuşmak istemediğini her haliyle belli ederek;

-Efendim öğretmenim, dedi.

-Ayşecim, birkaç haftadır seni iyi görmüyürum.Senin canını bu kadar sıkan nedir? Merak ettim!

-Öğretmenim aslında bu konuda pek konuşmak istemiyorum.

Doğa hanım Ayşe'nin konuşmaktan kaçmak istediğini anladı ve çok da üstüne gitmek istemediği için izin verdi.Ama bu durum her neyse pek de geçici bir sorun gibi görünmüyordu.Okul çıkışında velisini aramaya karar verdi.

zeynepr

Doğa hanım okul çıkışında Ayşe'nin annesini aradı. Annesi Ayşe'nin babasının cezaevinde olduğunu ve bu durumun Onu çok üzdüğünü söyledi. Doğa öğretmen annesine;

-Ayşe çok iyi bir gözlem gücüne sahip ve algıları güçlü bir öğrenci.Biz yetişkinler olarak iyi niyetle ortaya koymaya çalıştığımız yanlış bilgileri çocuğumuza veririz.Ama bu bilgiler ona zarar verir.Bizim Ayşe'ye verdiğimiz bilgi mümkün olduğunca doğru olmalı.Aksi durumda insanlara güvenini zedelemiş oluruz.Her şeyi olduğu gibi tabiki onunla paylaşamayacağız ama sorduğu kadar bilgi vererek , hikaye dilinde anlatmalıyız. Ayşe'nin annesi,

-Teşekkür ederim Doğa hanım.Ben bazen ne yapacağımı şaşırıyorum.Sizin de desteğiniz ve yönlendirmenizle daha kolay bir süreç geçireceğiz, dedi. Doğa öğretmen;

-Bu akşam onun bir resim çizmesini isteyin ve ona anlattırın bakalım , neler olacak?dedi. Annesi;

-Tamam Doğa hanım, ilginiz için çok teşekkürler, diyerek aramayı sonlandırdı.