Bir varmış bir yokmuş. Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde; ben anamın beşiğini tıngır mıngır sallarken uzak diyarlarda çok güzel bir orman varmış. 

Bu ormanda tüm hayvanlar neşe içinde yaşarmış. Günlerden bir gün ırmak şırıltılarının arasında küçücük bir serçenin inleyen sesi duyulmuş. Bu minik serçe kırlarda gezinirken ayağına bir diken batmış. Serçe dikeni çıkarmaya çalışmış ancak ne kadar uğraşsa da diken bir türlü çıkmamış. Çaresizce yardım aramaya başlamış

                                               Zeynep AKALIN

Nihayet ileride bir kulübe görmüş. Kulübenin önünde yaşlı mı yaşlı, tonton mu tonton, al yanaklı, beyaz yaşmaklı bir nine varmış. Nine bağdaş kurmuş, sofranın başında hamur yoğuruyormuş. Yoğurduğu hamuru da yanındaki fırında pişiriyormuş. Etraf mis gibi ekmek kokuyormuş. Bizim serçe inleye inleye ninenin yanına konuvermiş ve: “Nine nine! Ayağıma diken battı, çıkarır mısın?” diye ayağını uzatmış. Nine hemen serçeyi nazikçe avucunun içine almış. Serçenin ayağındaki dikeni dikkatlice çıkarmış

                                                   Nimet SEVİL

Ayağındaki diken çıkınca serçe derin bir “Ohh!” çekmiş. Nineye teşekkür etmiş ve demiş ki: “Nine nine! Ayağımdan çıkardığın dikeni sakın atma. Benim biraz işim var. Döndüğümde dikenimi göremezsem şu mis kokan ekmeklerinden birini alıp kaçarım, ona göre!” Nine, serçeye dikeni saklayacağına dair söz vermiş. Serçe de hızla uçarak uzaklaşmış. Aradan biraz zaman geçince nine “Küçük serçe nasılsa bir daha gelmez. Bu işe yaramaz dikeni de yakayım, gitsin.” demiş kendi kendine ve dikeni ateşe atmış. Ateşte de mis kokulu ekmekleri pişirmeye devam etmiş. Bir süre sonra serçe geri dönmüş. “Nine nine, ben geldim dikenimi versene.” demiş. Nine şaşkınlıkla cevaplamış: “Aaa! Ben sen gelmezsin diye dikenini ateşe attım. Diken senin ne işine yarayacaktı ki?” diye sormuş. Verilen sözün tutulmadığına sinirlenen serçe, ninenin ekmeklerinden birini alıp uzaklaşmış. Serçe ağzında ekmekle uçup gitmiş.

                                                          Fatma EYUP KURUCU

Dağlar tepeler aşmış, çok yorulmuş. Aşağıya baktığında bir yayla görmüş. Çayırlarda koyunlar, kuzular otluyormuş. Çoban da bir ağacın gölgesinde dinleniyormuş. Serçe yavaşça çobanın yanına konuvermiş. Ağzındaki ekmeği güzelce yere bırakmış. Sonra çobana: “Çoban kardeş, çoban kardeş bu ekmeği sütüne doğra. Ben de az sonra geleceğim. Sakın ben gelmeden yeme. Şayet beni beklemezsen en besili koyununu alır kaçarım.” demiş. Çoban, serçeye dönmüş ve “Tamam tamam, beklerim.” demiş.

                                           Şerife KARAOĞUL

Serçe gittikten sonra çoban, koyunlardan birini sağmış. Sıcacık süte serçenin emanet ettiği ekmeği doğrayıp afiyetle yemiş. “Nasıl olsa küçücük bir serçe, ekmeği onsuz yesem ne olacak ki?” diye geçirmiş içinden. Aradan biraz zaman geçtikten sonra serçe yine çobanın yanına gelmiş ve seslenmiş: “Çoban kardeş, çoban kardeş! Ne yaptın ekmeğimi?” “mis gibi koktu ekmek, üstü susamlı çörek sen bekle dedin ama mideme indi direk ” deyince Serçe, çobanın bu hareketine çok kızmış ve onun en besili koyununu alıp kaçmış

                            Tuğba DURAK DEMİRHAN                  

                                         Damla KULEYİN KOŞUM