Μια φορά κι έναν καιρό...

ήταν

ένας πλανήτης

που τον έλεγαν ΓΗ.

Στον όμορφο αυτό πλανήτη ζούσαν

πολλά υπέροχα πλάσματα. 

Κάποια από αυτά, που ήταν πιο έξυπνα από τα άλλα, λεγόντουσαν ΆΝΘΡΩΠΟΙ!

Οι άνθρωποι κάποιες φορές μάλωναν πολύ μεταξύ τους 

και έκαναν πολέμους.

Και σε κάθε πόλεμο, για να νικήσουν τους αντιπάλους τους, εφεύρισκαν καινούρια πράγματα.

Σε έναν απ' αυτούς τους πολέμους, το 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, έφτιαξαν ένα τεράστιο μηχάνημα που μπορούσε να κάνει γρήγορα μαθηματικές πράξεις και να "ξεκλειδώνει" τους μυστικούς κωδικούς του εχθρού. 

Αυτό το μηχάνημα

το ονόμασαν

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ.

Ο πόλεμος τελείωσε,

τα χρόνια πέρασαν και 

ο Ηλεκτρονικός Υπολογιστής γινόταν 

όλο και πιο γρήγορος.

Πόσο γρήγορος;

Ένας άνθρωπος, που λεγόταν κύριος Μουρ, παρατήρησε ότι κάθε ενάμισι χρόνο που περνούσε, ο Ηλεκτρονικός Υπολογιστής γινόταν δύο φορές πιο γρήγορος από πριν.

Ο Υπολογιστής δεν γινόταν όμως μόνο πιο γρήγορος αλλά                                  γινόταν και πιο μικρός. Και τελικά, έγινε...

...ο μικρός φίλος

του Ανθρώπου.

Μόνο που αυτός ο μικρός φίλος...

...ήταν ΛΙΓΟ ΠΕΡΙΕΡΓΟΣ!

Είχε ένα περίεργο σώμα σαν κουτί.

Άλλοτε μικρό και άλλοτε μεγάλο.

Και μέσα στο σώμα είχε το μυαλό του,

ένα τετράγωνο τσιπάκι για να κάνει υπολογισμούς 

και μία ή περισσότερες πράσινες κάρτες για να θυμάται τι έχει να κάνει.