Evvel zaman içinde kalbur saman içinde Anadolu’nun eski bir köyünde akıllı mı akıllı bir kız çocuğu yaşarmış.Bu kızın adı Asya'ymış.Asya dedesi ve ninesiyle birlikte üzüm bahçeleriyle ünlü , yemyeşil ormanların olduğu bir köyde yaşarmış. Bu köyde dağlar yüksek tepelerden oluşur sokaklar denizlere çıkarmış. 

  Asya minik bir ahşap evde ve evin hemen yanında bulunan büyük üzüm bahçelerinde oynamayı çok severmiş.Dedesi Asya 9 yaşına basınca ona bir üzüm fidanı hediye etmiş.Asya dedesinin bu hediyesine çok sevinmiş.Dedesine,

-Gerçekten bu fidan benim mi dedeciğim demiş.

    Dedesi de Asya'ya,

- Evet kızım bu fidan senin.Bundan sonra bakımını sen üstleneceksin.Birlikte büyüyeceksiniz,demiş.

Asya çok heyecanlanmış.Dedesine,

- Peki ben bu fidanla konuşlabilir miyim dedeciğim, demiş

Dedesi de Asya'ya ,

-Elbette kızım bitkiler,hayvanlar insanların en yakın dostu olabilirler.İnsanları dinler ve onların yanında olabilirler, demiş.

Asya ertesi okula gitmiş fakat ne fayda bir an evvel okul bitse de asmamın yanına gitsem diye düşünüyormuş.

    Asya okuldan döndükten sonra ilk iş asmasının yanına uğramış.O esnada ninesi Asya'yı görünce ona,

-Asmana bir isim vermeyecek misin,diye sormuş.Asya,

 -Bu harika fikir  nineciğim! Madem o benim arkadaşım ona bir isim vereyim fakat bu isim ne olsun, demiş.

   Ninesi de,

-Asya'cığım o senin asman bana kalırsa vereceğin ismi kendin bulmalısın, demiş.

Asya akşama dek düşünmesine rağmen bir isim bulamamış.Artık daha fazla dayanamayıp dedesinin yanına gitmiş.

-Dedeciğim, sabahtan bu yana düşünüyorum asmama ne isim versem diye fakat bir türlü aklıma gelmiyor,bana yardım eder misin, demiş

Dedesi ise şu cevabı vermiş,

-Asya'cığım üzüm de dahil bütün bitkiler emekle ve en önemlisi sevgiyle büyürler.

   Suyunu, ışığını alan her bitkinin serpilip büyümesi için sevgiye ihtiyacı vardır. Sen asma fidanına sevgini verdikçe onunla dostluk kurdukça ona vereceğin isim kendiliğinden ortaya çıkacaktır.

      Asya da ,

-Peki dedeciğim, söylediğin gibi yapacağım, bakalım ismi ne olacak, demiş.

   Ertesi gün Asya dedesi ve ninesine ev ve bahçe işlerinde yardım ettikten sonra soluğu asmasının yanında almış.

    -Merhaba asmacığım henüz sana ne isim vereceğimi bulamadım ama dedemin söylediğine göre sana su, ışık ve sevgi verirsem ismin kendiliğinden ortaya çıkacakmış.Bugün nasılsın biraz susuz gibi görünüyorsun bak sana su getirdim.

   Suyun yarısını sen içeceksin yarısını da ben içeceğim. Çünkü öğretmenimiz paylaşmanın dostluk bağlarını geliştirdiğini söyledi. Seninle sıkı dost olmamız   için suyumuzu paylaşalım  diye düşündüm. Al bakalım haydi iç. Kalanı da ben içeyim. Bir de dedem suyun bütün canlılar için çok önemli olduğunu anlattı. 

   Üstelik maalesef dünyada suların azaldığını da söyledi. Bu yüzden suyu tasarruflu kullanmamız gerekiyormuş. Mesela ben dişlerimi fırçalarken musluğu mutlaka kapalı tutuyorum. Şimdi gidip nineme ekmek yaparken yardım etmem gerekiyor. Neden biliyor musun? Çünkü asmacığım ninem oldukça yaşlandı, ekmek yapamasam da onun istediği ufak tefek şeyleri getirince ona yardımcı olmuş oluyorum.

   Mesela bir keresinde nineme su getirmiştim oda bana” Su gibi aziz ol evladım.” demişti. Aziz kutsal demekmiş, su da çok kutsal ve önemli bir kaynakmış. Bu yüzden su getirenlere su gibi kutsal ve yüce ol dileğinde bulunulurmuş.

Haydi görüşürüz, yeniden gelene dek kendine iyi bak Asmacığım.

   Asya o gece hem ninesine yardım ettiği hem de asmasıyla daha yakın dostluk kurduğu için mutlu ve huzurlu bir şekilde uyumuş.

Uykudan uyandığında kendisini asmasının yanında bulmuş. Oraya nasıl geldiğini bilmiyormuş fakat asmasının kıpırdadığını görünce şaşkınlıktan küçük dilini yutacakmış.

    Asma fidanından çıkan hışırtıları dinlerken birden ,

-Merhaba Asya, dediğini duymuş. Olacak şey değilmiş Asma konuşuyormuş. Asya korksa mı kaçsa mı yoksa bu büyülü anın tadını mı çıkarsa bilememiş.

    -Şey merhaba Asmacığım,ama sen nasıl konuşuyorsun, bu nasıl mümkün olur,demiş şaşkınlıkla.

Asma

-Sen benimle konuştun,bana sevgi ve dostluk gösterdin,benim büyümem için gereken temel besin kaynağımı yani suyumu benimle paylaştın. İşte biz bitkiler böyle zamanlarda dostlarımızla konuşuruz, demiş.

   Asya asmasının konuşabildiğine çok sevinmiş.

-Yaşasın,demiş.Öyleyse seninle her şeyi konuşabiliriz.Merak ettiğim öyle çok şey var ki.Sana birçok soru sorabilirim.

Asma,

-Sor bakalım ,demiş.

   Mesela asmacığım sen hareket edebiliyor musun biz insanlar gibi?

-Biz bitkiler de, insanlar ve hayvanlar gibi hareket ederiz Asya’cığım,fakat bu sizin hareketlerinizden biraz farklı biraz da kısıtlıdır. 

-Nasıl yaniii`?

   Bu harekete en güzel örnek yakın arkadaşım olan Ayçiçekleridir. Onlar güneş neredeyse başlarını oraya çevirirler. Hatta bu yüzden onlara insanlar güne bakan da derler.

-Ne yani senin arkadaşların da mı var?