It is the story writing work of our Harmony Of Cultures project. We would like to thank the students and teachers who contributed to the study.

Harmony Of Cultures projemizin hikaye yazma çalışmasıdır. Çalışmada emeği geçen öğrenci ve öğretmenlerimize teşekkür ederiz.

Preview audio:

storyj.mp/ah59eg9es7qc

Bir zamanlar yemyeşil bir ormanda, kestane ağacının yuvaları altında yuvaları olan kalabalık bir tavşan ailesi yaşıyormuş. Ailenin en küçük tavşanı pek söz dinlememiş. Aklı fikri oyun oynamaktaymış. Bir gece tavşanlar derin uykudayken küçük tavşanların gizlice deformasyonu çıkmamış. Küçük tavşan mantarlarının görünümü devam ediyor. Birde ne görmenin karşısına anında bir avcı çıkmış ve onu kovalamaya başladı.

Tavşan avcıyı görünce çok korkmuş. Tavşan zıplayarak kaçmaya çalışmış. Kırmız mantarların arkasına saklanmayı denemiş ama mantarlar küçük olduğu için başarılı olamamış. Git gide daha çok korkmaya başlamış,ne yapabilirim diye düşünmeye başlamış. Gece çok karanlık beni ağacın arkasında bulamaz diye düşünmüş. Gördüğü ilk ağacın arkasına saklanmış.

Ağacın arkasında bir süre sakinleşmeyi beklemiş. O sırada avcılar yaklaşıyordu. Küçük tavşan avcıya yakalanma korkusu içinde gözünü kapatmış. Tam yakalandım derken ağacın üzerinden bir ses ''hey çabuk buraya gel'' demiş. Küçük tavşan başını kaldırdığında küçük sincabın seslendiğini duymuş ve hemen kovuktan içeri atlamış.

Sinciba o kadar çok geçmiş ama kalbinin yerinden çıkacak gibi hızlı atıyordu.Sincap ona bir bardak su verdi.Sincap ''İstersen bugün burada kalabilirsin ''dedi. Tavşan''Ama annemgil merak eder ''dedi. Ama avcının onu yakalayacağını düşünerek sincabin yanında kaldı. Sabah sini çok sevindi. Uyanınca annesinin sesini duydu. Ve hemen o yöne doğru. Annesini çok sevindirdi. Sincaba çok teşekkür etti. Annesiyle evlerine doğru yola çıktılar.

Özdem SEVEN Dr. Nurettin Beyhan Elbir İlkokulu ANKARA

Yaramaz Tavşan ile annesi yoldayken onların kokusunu bir av köpeği almış. Av köpeği hemen başlamış kokunun geldiği yöne koşmaya. Yaramaz Tavşan av köpeğini görür görmez bütün hızıyla koşmuş ve ilk gördüğü eve girmiş. Ama o ev avcının eviymiş. Yaramaz Tavşan 'ın başı yine beladan kurtulmamış. Avcı tam Yaramaz Tavşan'ı yakalayacakken biri onu kurtarmış. Ama o kimmiş...

The bird that accompanied him every afternoon through the thick and cool forest had come. Hearing the fighting sounds made by the beautiful bird, the hunter got scared and when he wanted to shoot it, his hand on the trigger shook and the bullet ricocheted towards the trunk of a tree. In this ambush, Naughty Rabbit took advantage of the situation and left, running as fast as his legs could take him without looking back. He ran until he felt like he couldn't breathe anymore. Both fear and hunger and loneliness had taken hold of him.

He walked slowly through the forest and thought of his home, his family, his mother who might be looking for him and cried. Suddenly he remembered that he had a friend he could count on, Brave Bear. Almost every time, he had been pulled out of the big entanglements he was getting into by this fierce but so kind and faithful friend. He took his heart in his teeth and started among the branchy trees, towards the great rescue. He dreamed of a hearty meal, with his brothers, at the mouth of the stove when his mother told him stories... of a big and sweet carrot when.. .

Yaramaz Küçük Tavşan ormanda kırıntı ve çaresizlik devam ederken uzaktan av köpeğinin yaşadığı yerde tekrar duydu. Koşmaya başladı,birden ortaya çıkan anormal bir şeyin varlığı Küçük Tavşanı çok korkuttu. Ama daha sonra bölümde arkadaşı Cesur Ayıyı gördü. Onu gördüğüne o kadar çok sevindim ki arkadaşına katıldı. Cesur Ayı tavşanı bölgeleri hem şaşırmış, hem de telaşla neden koştuğunu anlamamıştı. Cesur Ayıya Küçük Tavşan, yaşadıklarını anlattı. Ona yardım teşviki istedi. Ailesinin yanından istediğini, yorgun ve açık olduğunu söyledi. Cesur Ayı, Ona önce inine gitmenin doğru belirtilerini, dinlenip, karnını doyurduktan sonra eve götürebileceğini söyledi. Cesur Ayı, Küçük Tavşana en sevdiği şekilde hazırlanmaya başladı .

Küçük Tavşan ile Cesur Ayı ine saklandılar. Ormanda duydukları o ses; ormanlar kralı Aslana aitti. Aslan bir kez daha kuvvetlice kükredi. Orada kim var? diye bağırdı.

Küçük Tavşan ile Cesur Ayı saklandıkları inden dışarı çıktılar. Aslana selam verdiler. Bize bir şey yapmayın dediler. Küçük Tavşan başından geçenleri bir bir ormanlar kralı Aslan’a anlattı. Aileme dönmek istiyorum. Ama bir türlü gidemiyorum. Aslan olanlara çok üzüldüğünü söyledi. Küçük Tavşan’a yardım edeceğini ve ailesini bulacağını söyledi. Cesur Ayı, ormanlar kralı Aslan ve küçük Tavşan ormanda yola koyuldular. Yürüdüler yürüdüler şiddetli bir yağmura yakalandılar. Akşam oldu ve hava iyice karardı. Ne yapacaklarını düşünürken tam o sırada bir ceylan gördüler.