Kama ilivyo desturi, jioni moja Nyanya aliketi kwenye mkeka nje ya kibanda cha nyasi. Wajukuu wake walijikusanya karibu naye, wakingoja kwa hamu hadithi ya usiku huo.”

Kwenye bonde lililo chini ya mahali tunapoishi, waliishi fisi wengi. Lakini kulikuwa na mmoja mlafi kupita wote. Tumbo lake lilikuwa limejaa kila mara, lakini tamaa yake haikukoma.

Siku moja asubuhi, fisi huyo aliamka na njaa kali sana. Akaanza kutafuta chakula, akipekua ardhini kwa pua yake.”

Alitembea mbali akafika mahali njia iligawanyika mara mbili. “Fisi, akavuta harufu nzuri ya nyama choma kule kijijini upande wa kushoto. Upande wa kulia, alihisi harufu ya mbuzi.

Gafla, fisi alimwona sungura mnene akiruka mbele yake kichakani. Sungura aliganda kwa hofu. Fisi angemkamata na kumla. Lakini tamaa na kusitasita ilimshika fisi. Fisi aliramba midomo yake akiwaza: “Kwa nini nikubali sungura mdogo? Si ni bora nipate kitu kikubwa zaidi?” 

Akamwachia sungura na akaendelea na mipango yake. Akaweka mguu mmoja upande wa kushoto na mguu mwingine upande wa kulia na kuanza kutembea, akipanua miguu zaidi na zaidi.”