MERAM TİCARET BORSASI SECONDARY SCHOOL KONYA/TURKEY

MY STUDENTS ' JOURNALS

SEVGİLİ GÜNLÜĞÜM... Bugün her sabah kalktığımdan daha mutlu kalktım. Neden mi? Çünkü huzurevine gideceğiz.Kiminle dersen? 7-A sınıfıyla yani kendi sınıfımla... Hem de velilerimiz de gelecek. Neyse neler yaşadığımı anlatmak istiyorum. Hadi konuya geçelim. Sabah kalktım, okula gitmeden önce yaşlı teyze ve amcalar içinhediyelerimipaketledim.

Heyecanla okula gittim. Huzurevine gitmeyi sabırsızlıkla bekliyordum. Derslerimiz bitti, okulun bahçesine gideceğimiz servis geldi bu arada ailelerimiz de geliyordu. Servise bindik ve huzurevine yola çıktık. Huzurevine gittiğimizdebizigörevliablayaşlılarınyanınagötürdü.İçerigirdiğimdeokadar masum görünüyorlardı ki onları bizim evde misafir etmek istiyordum.

Niye burada yaşıyorsun dediğimizde kimsesiz olduklarını söylüyorlardı fakat hiçbirihayataküsmemişti.Oradaamcaveteyzelerlemuhabbetettik. Özellikle de Şerife Teyze ile çok eğlendik, Şerife Teyze çok tatlıydı. Haa unutmadan hediyelerimizi de verdik.

Hediyelerini alan teyze ve amcalar tıpkı bayram sabahı harçlıklarını alan çocuklar gibi çok sevindiler. Sevgili Günlüğüm... Gerçekten o kadar tatlı ve masum idiler ki bizim gibi çocukların gitmesiyle, onları ziyaret etmesiyle çok seviniyorlar...Ben seninle bunları paylaşmak istedimhadigörüşürüzbugünlükbukadar...

AYŞE KARABAĞ

Sevgili Günlük,

Bugün çok heyecanlıydım. Heyecanımın nedeni huzurevi ziyaretiydi.Yaşlı teyzelerle, dedelerle sohbet edecektik. Kapıdan içeri girdiğimde kendimi bambaşka bir dünyada hayal ettim. Gerçekten de öyleydi. Arkadaşlarım ve ben yürekleri sevgi dolu, yumuşak insanların yanına gittik. Bazıları desem yalan olur, hepsi çok tatlı ve sevecenlerdi. Bizi, onların küçük evlatları gibi gördüler. 

Oradan ayrılmayı hiç istememiştim, saatlerce onlarla sohbet etmek, eğlenmek ve dolu dolu vakit geçirmek istemiştim ama süremiz kısıtlı olduğundan hayallerimi gerçekleştiremedim. 

Sevgili günlük, ben ne kadar üzülsem de hayallerimi gerçekleştiremediğim için kısa da olsa onların sevinçlerine ortak olmak anlatılmaz bir duygu. Daha nice anılarımı seninle paylaşmak dileğiyle, hoş çakal...

           ASİYE FİRDEVS SONER

Sevgili günlük

Sana bahsettiğim huzurevine gittik. Oraya gittiğimizde amcalar teyzeler bize gülümsüyordu. Hemen hemen hepsinin elini öptüm . Çok mutlu oldular . Anladım ki insanın sadece yemeğe içmeye ihtiyacı yokmuş. Sohbet etmeye ,gülümsemeye de ihtiyacı varmış. 

Onlarla sohbet ettiğimizde çook mutlu oldular .Orada Şerife Teyze vardı.Merhaba şekerim diyerek bizi hemen yanına oturttu. Bize sanki torunu gibi davranıyordu . Bizimle konuştukça gözlerinin içi daha da parlıyordu . 

Gideceğimizi öğrendiklerinde gözlerin içindeki gülümseme gittikçe azalıyordu .Ama gitmek zorundaydık.Servise bindiğimizde okula gelinceye kadar onlardan bahsettik. Neyse yarın görüşmek üzere.

                                          Arzu Çiçek

Sevgili Koca Ağaç ,

 Huzur evine gidiyorum. Çok heyecanlıydım.Onları görmek güzel olacak. Ama onları üzermiyim diye endişeleniyorum. Onlar üzüntülerini her zaman içlerinde yaşıyorlar. Bende onları kırmamak için bilmiyormuş gibi yapacağım. Gizliden gizliye onlara dua edeceğim. 

Onları gördükten sonra herşey gözüme farklı görünüyor. Şimdilik bu kadar yeni şeyler öğrenir öğrenmez sana haber veririm . Kim bilir belki de birlikte beklenmedik başka bir macera yaşarız.

ELİF RANA GÜNDEN   

Sevgili Günlük,

Dün sana bahsetmiştim, yarın huzurevine gideceğiz diye. Bugün gittik .Sabah kalktığımda heyecanlıydım çünkü geçen sene de gitmiştik yaşlıların yanına ,çok sevinmişlerdi .Eminim şimdi de çok sevinecekler.Hediyemi alıp çıktım yola .

Gitme saatimiz yaklaşınca annelerimiz de yavaş yavaş gelmeye başladılar. Bindik servise.Oraya varınca amcalar da teyzeler de bizi gördüklerine çok sevindiler.Hepsi gerçekten çok tatlıydılar. Hele bir Emine teyze vardı ki o kadar içten “ciğerim benim “diyordu ki anlatamam.

Bana “Benim kızım yok sen benim kızım ol “dedi. İşte o anda Emine Teyze’yi bırakıp da gitmeyi hiç istemedim. inşallah bir daha gideriz yanlarına . İyi geceler günlük.  

GÜLLÜ KARAZOR

                                                                                                                                                                29/03/2019

Sevgili günlük,

Bugün huzur evine gittik. Çok heyecanlı idim. Ama biliyor musun bizden çok onlar heyecanlı idi. Bizi görünce o kadar sevindiler ki etekleri zil çaldı. Hediyelerimizi verdik. 

Birlikte sohbet ettik. Sevgiye o kadar muhtaçlar, o kadar masumlar ki. Onları çok sevdik, onlarda bizi sevdiler. Bugünlük bu kadar. Yarın görüşmek üzere hoşça kal.

GÜLSÜM KOYUNCU

SEVGİLİ GÜNLÜK,

                                                                           29.03.2019

Bu  gün Tülay öğretmenimiz ile huzur evine gitmiştik.Bizi hoş karşıladılar önce ama yukarıya çektığımızda bizim proje gereği fotoğraf çekmemiz gerekiyordu fakat görevliler buna karşı çıktı.

Armağanlarımızı verdik ama başka bir programları vardı bu yüzden bizi dışarı çıkardılar bizde bir görevliyi çağırıp derdimizi anlattık bunu telafe etmek istediler ve bizi tekrar içeri aldılar.Fotoğraf çekmemize de izin verdiler dedelerimiz ve ninelerimiz ile sohbetler edip fotağraf çektirdik.

Çıkarken tabi toplu bir fotağrafı da unutmadık.Okula gitmek için servisimize bindik ve yola koyulduk.okula gelmiştik ve günümüz son buldu.

MEHMET ÖGEÇ

SEVGİLİ GÜNLÜK,

Huzurevine ilk girdiğimizde biraz tuhaf gelmişti ama sonradan alıştıkça geçmeye başladı. Sonra

amcalarla sohbet ettik hediyeler verdik. Hediye verirken onlar da mutlu oluyordu. Bir tane teyze vardı onunla sarılmaya gelince hemen “kuzum “diyordu.

Ben oraya gitmekten mutluluk duymuştum ama zamanımız çok azdı bu yüzden fazla eğlenememiştik ama yine de güzeldi.

MUSTAFA HOZAT

Sevgili Günlük,

Sabah kalktığımda çok heyecanlıydım. Çünkü o gün Huzur evine ziyaret etmeye gidecektik. Geceden onlara armağan edeceğim hediyeleri hazırlayıp ve pakete koymuştum. Sabah hazırlanıp okula gittim. Huzur evine son iki derste gidecektik. 

Ve sonunda gideceğimiz saat geldi. Bizimle beraber annelerimizde geldi. Hepimiz servislere bindik ve yola çıktık. Huzur evine geldiğimizde dışarıda bizi görevliler karşıladı. Bizi iceriye aldılar. 

Sonra biz teyzeler ve amcalarla sohbet etmeye başladık.Onlara aldığımız hediyeleri verdik.Hepimiz çok güzel zaman geçirdik.Onların hayat hikayelerini öğrendik.

Ve sonra vakit geldi. Hepimiz servislere binerek okula döndük.Bu anıyı hiç unutmuyacağım.Hep hafızamda kalacak.

Nazmiye USLU