Jak wyglądała pierwsza książka ?

- była pisana odręcznie?

- była drukowana?

- była wykonana z pergaminu?

- była wyryta w kamieniu?

Żywa książka

Właściwa odpowiedź brzmi - żadna z nich. 

Pierwsza książką, "żywą książką" był człowiek, który  mówił lub śpiewał, opowiadając dawne dzieje.  Historię przekazywano tak w dawnych czasach, gdy ludzie nie umieli czytać ani pisać. Gdy nie istniały litery ani papier i nikt nie znał atramentu, a wszystkie prawa, wierzenia oraz podania przechowywano w pamięci ludzkiej.

Jednym z takich bajarzy był Homer, którego historie utrwalono w formie pisanej w starożytności.

Istnieje do dnia dzisiejszego w postaci osób opowiadających historie 

z przeszłości np. swojej rodziny, niespisane w formie papierowej. 

http://historia-sztuki.wikidot.com/prehistoria

Pierwsze książki przekazujące informacje w formie pisanej nie miały takiej formy jak dziś.

Na stosunkowo niewielkiej długości 270 metrów rozciągają się wielobarwne rysunki naskalne (głównie sylwetki zwierząt), które przedstawiają sceny z życia ludzi pierwotnych. 

http://www.icimss.edu.pl/wystawy/kucharskie/pl/64/mesopotamia

https://www.czytamwszedzie.pl/inspirujemy/jak-wygladaly-pierwsze-ksiazki/

                                Tabliczki

Glina i wosk to materiały piśmiennicze używane w starożytności (Mezopoptamia, Grecja, Rzym),  zapisywane dwustronnie zaostrzonym patyczkiem lub rylcem. Po zapisaniu suszone i przechowywane w bibliotekach np. w Niniwie.

Na trzech glinianych tabliczkach, przechowywanych w Yale University Library, sporządzonych ok. 1750 r. p.n.e., zapisano pismem klinowym 35 przepisów potraw przygotowywanych przez Akkadian. Receptury datowane na okres panowania króla Hammurabiego spisane przez nieznanych pisarzy – kucharzy Były to dania głównie mięsne przeznaczone raczej dla wyższych sfer, z wieloma przyprawami, ale bez soli. W menu znajdowały się także ryby, chociaż nie ma zgodności w odczycie czy były to ryby świeże czy wędzone. (Carter 1985).

http://www.library.arizona.edu/exhibits/illuman/images/full_resolution/9-10_08.jpg, Domena publiczna, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=3929974

Zwój – pierwotna postać książki w formie długiej wstęgi nawiniętej na dwa drążki (umbilicus). Drążki te (wykonane najczęściej z drewna lub kości słoniowej) były dłuższe niż szerokość zwoju i nie były do niego przymocowane. Wystające końce tych drążków wiązano ze sobą tasiemkami, a zwój owijano w obwolutę pergaminową, najczęściej koloru purpurowego i obwiązywano czerwonymi rzemykami. Zaopatrywano go dodatkowo w tytuł wypisany na skrawku pergaminu doczepionego do rękopisu. Po łacinie nazywany był on index lub titulus.  Zwój czytano rozwijając sukcesywnie jego kolejne partie z jednej strony, zwijając je jednocześnie z drugiej strony (najczęściej już wtedy był to układ od lewej do prawej).

Więcej czytaj na stronie https://pl.wikipedia.org/wiki/Zwój   

http://na-brzozowej-korze.blogspot.com/2014/11/od-zwoju-do-kodeksu.html

                    Kodeks w starożytności

Jedna z form książki. 

Jest to zbiór kart złączonych (szytych, klejonych) na jednym z brzegów nazywanym grzbietem książki.

Kodeks powstał w czasach antycznych w Rzymie i zastąpił zwój. Początkowo kodeksy tworzono z tabliczek glinianych, woskowych czy drewnianych, które wiązano po dwie, trzy czy po kilka. Podobnie postępowano z kartami papirusowymi i pergaminowymi (składano je do określonego formatu) tworząc poszyty i składki różnej grubości.

https://mitksiazki.pl/oprawa-ksiazki

Oprawy                              

mnisze wykonane ze skóry (1/2 oprawy) i desek W ten sposób oprawiano książki nie wykonywane na zamówienie a przechowywane w bibliotekach przy skryptoriach. Jest to prosta i najtańsza forma oprawy. 

nacinane wykonane z desek i naciągniętej na nie powycinanej skóry

sakwowe skóry u dołu nie obcinano, pozostały długi płat można było przywiązać do pasa. Oprawę taką zyskiwały książki małe (np. modlitewniki)

płaszczowe to duży pas skóry zazwyczaj ze zwierzy leśnej przymocowanej do okładki i zawijanej wokół książki takie woluminy przymocowywano zwykle do siodła wybierając się w podróż.  

https://odditymall.com/wooden-puzzle-book

Codex Silenda to pięciostronicowa drewniana książka, w której rozwiązujesz skomplikowaną łamigłówkę, aby przejść do następnej strony. Każda strona zawiera inny zestaw pokręteł, do-tatusiów i rzeczy do przekręcania, obracania i poruszania się, a musisz przejść przez odpowiednią kolejność rzeczy, aby odblokować następną stronę książki.

https://www.medievalists.net/2012/06/the-making-of-medieval-illuminated-manuscripts/

                                Skryptorium

Oznacza specjalne pomieszczenie w budynkach należących do klasztoru lub dworu królewskiego przeznaczone do pisania i przepisywania ksiąg. Nad rękopisami pracowano w dzień, przy odpowiednim oświetleniu. Nad rękopisem pracowali: kaligrafowie, skryptorzy, rubrykatorzy, miniaturzyści i iluminatorzy.

https://kc-cieszyn.pl/najwieksza-i-najmniejsza-ksiazka-w-zbiorach-ksiaznicy-cieszynskiej/?cli_action=1603726344.749

Kodeks od średniowiecza do współczesności

Od średniowiecza karty kodeksu są z papieru. Formę tą stosuje się od końca I wieku n.e. 

Nazwa "kodeks" pochodzi z łac. codex – 'pień drzewa', 'kloc drzewny'. W średniowieczu powstawał w skryptoriach.

Zaletą kodeksu, która stanowi o jego przewadze nad zwojem papirusowym, jest to, że kodeks można w każdej chwili otworzyć na dowolnej stronie, podczas gdy zwój papirusowy wymaga mozolnego przewijania.

Spośród kodeksów do dziś zachowały się wspaniałe, bogato zdobione egzemplarze – złote, srebrne i purpurowe. Są to wspaniałe rękopisy pergaminowe, z barwionymi arkuszami, często pisane złotem lub srebrem, ze zdobieniami malarskimi – iluminacjami w postaci inicjałów, czyli ozdobnych pierwszych liter rozdziałów oraz bordiur, która wypełniały marginesy.

Więcej czytaj: https://pl.wikipedia.org/wiki/Kodeks_(książka)

http://dawnepismo.ank.gov.pl/pl/pismo-w-przeszlosci/sztuka-pisania/page/0/4