BİR FOTOĞRAFIN ANISI

Yağmurlu bir gündü. Köpeğim Coco evde çok sıkılmıştı.

Onu ormana çıkarmaya karar verdim. Tam evden çıkmıştım ki şemsiyemi unuttuğumu fark edip geri döndüm.

Ormanda yürümeye başlayalı bir saat olmuştu. Coco önde ben arkada ilerliyorduk. Ağaçların rüzgârdaki hışırtısından başka ses yoktu.

Yağmur şiddetini artıracak gibi görünüyordu. Eve dönmeliydik. Ancak Coco mutluydu ben de biraz daha dışarının keyfini sürmesini istedim. 

Birden Coco havlamaya ve öfkeli dişlerini göstermeye başladı.  Ne olduğunu anlamamıştım çevrede  onu ürkütecek havlayabileceği bir şey görünmüyordu.