Günlerden bir gün tilki Voki ve arkadaşı avlanmaya çıkmışlar. Voki arkadaşına göre bu işte pek acemiymiş. Ne yapacağını pek bilmiyormuş. Avlanmak pek ona göre değilmiş.

Voki arkadaşını bir taraftan kıskanıyor bir taraftan da hayvanların avlanmasına üzülüyormuş. lakin Voki'nin elinden bir şey gelmiyormuş. Voki bu nedenle  avlanmayı öğrenmek istemiyormuş. Fakat arkadaşı onu zorluyormuş.

Voki arkadaşının ısrarına dayanamayarak sonunda avlanmayı öğrenmeyi kabul etmiş. Çok geçmeden yoldan geçmekte olan bir tavşana rastlamışlar. Arkadaşı aniden harekete geçmiş ve  tavşanı kıskıvrak yakalamış.

 Arkadaşı tavşanı ağzında sımsıkı tutuyormuş. Tavşanın çırpınışlarını gören Voki şaşkınlığını gizleyememiş. Tavşanın durumuna çok üzülmüş.  Bu işin kendisine göre olmadığına karar vermiş.

Birdenbire bir ses duydu. Onu takip ettikten sonra, üç tavşanın bir barınakta korku içinde saklandığını hayretle keşfetti.

Voki bu üç tavşanın kendisinden korktuğunu anlayınca

avlanmaya çıktığı için çok pişman olmuş

Voki arkadaşına belli etmeden bu üç tavşana doğru şefkatle eğilip onlara kötü bir amacı olmadığını söylemiş

Tavşan yavruları Voki'nin gözlerindeki sevgi ve şevkati görüp ona inanmışlar.

Voki'nin arkadaşı ise hiç aynı düşüncede değilmiş.Yavruları  leziz bir yiyecek olarak görüyormuş.Bir gün küçük tavşancıkları bir köşede yakalamış.Tavşancıklar korkan gözlerle bir köşeye sinmişler

Voki durumu fark edip arkadaşına engel olmak için arkadaşı ile tavşancıkların arasına girmiş ve onları korumuş.Arkadaşına  çok kızmış.Ona istemediği bir şey yaptırmaya çalıştığını ve bu durumun onu çok kötü hissettirdiğini mutsuz olduğunu anlatmış.

Voki yavru tavşancıkları korumak için ve onların kendilerini güvende hissetmeleri için gözlerini onların üzerinden hiç ayırmamış.

Küçük tavşancıklar huzurla derin bir uykuya dalmışlar.Voki'nin onları koruyacağına inanıyorlarmış.